Za późno - PIH

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Z ciepłych trzewi zwierząt czytam sekrety swego losu

Mało istotne z punktu widzenia kosmosu

Szary świt na asfalcie rosa

Z przeszłości słyszę krzyk pusta szosa

Klęczę opuszczone ręce szeptem przeklinam bilans

To że umiem zapamiętywać nie zapominać

Krwawy deszcz wiem życie jest krótkie

Żeby poddać się lecz wszystko idzie na czołówkę

Próbuję sam pod górę wtoczyć ten kamień

To jest jak podróż duszy poza ciałem

Tych kilka spraw nie daje spokoju

Ciągła amplituda uczuć i nastrojów

Daleko gdzieś samotnie od swojego domu

To tylko miasto chciwych oczu my nie mamy domów

Nie ucieknę nigdy od demonów

Zabiorę je ze sobą aż do grobu

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Dla tego świata nie ma mnie więcej

Syntetyczna krew w żyłach sztuczne płuco serce

Żal pretensje wszystko poza nami

Na nic wysiłek okupiony łzami

Tu na dole jest tak zimno aseptycznie mokro

Dopada nas kosmiczna pustka samotność

Choćbym nie wiem jak się mył pozostanę brudny

Tu wśród ludzi którzy nie są już ludźmi

Ten fakt na części pierwsze mnie rozkłada

Kolejny obrót ziemi szlag trafił starania

Wilgotne prześcieradło na oślep macam

W powietrzu wisi odór wódy i kaca

Zło pierwotne jest wśród nas tuż za plecami

Przywołujesz je różnymi imionami

Za wszystkie grzechy najcięższa kara

Jak słońce zamiast dawać ciepło bliskim spalam

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Ten koszmar dręczy mnie co noc przypływa fala

Duszę się pod ciężarem własnego ciała

Nie otwiera się powieka

Słowa rodziny dochodzą do mnie z daleka

W drogę bez powrotu Morfeusz mnie zabiera

Jak nieszczerze czasem brzmi rachunek sumienia

I im bardziej docierają do mnie fakty

Czuję w sobie coraz mniej substancji

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

Nie uratujesz mnie, przeklęty sen (czuję to wiem)

Jestem stracony dla życia

Wszystkiego sens przykrył już tren

Nie mam sił biec to z krawędzi mnie spycha

estoy perdido de por vida

Todo ya ha sido cubierto por un tren.

No tengo fuerzas para correr, me empuja por el borde

De las cálidas entrañas de los animales leo los secretos de mi destino

No muy importante desde el punto de vista del espacio.

Amanecer gris sobre el rocío del asfalto

Desde el pasado puedo escuchar el camino vacío gritando

Me arrodillo con las manos hacia abajo y susurro maldecir el balance

Que pueda recordar para no olvidar

Lluvia de sangre, sé que la vida es corta

Renunciar pero todo va a la vanguardia

Estoy tratando de hacer rodar esta roca cuesta arriba yo mismo

Es como un viaje del alma fuera del cuerpo.

Estas pocas cosas me están molestando

Amplitud continua de sentimientos y estados de ánimo.

Lejos en algún lugar solo de mi casa

Es solo una ciudad de ojos codiciosos, no tenemos casas

Nunca huiré de los demonios.

Los llevaré conmigo a la tumba.

No me salvarás, sueño maldito (Lo siento, lo sé)

estoy perdido de por vida

Todo ya ha sido cubierto por un tren.

No tengo fuerzas para correr, me empuja por el borde

Ya no hay mas de mi para este mundo

Sangre sintética en venas pulmón artificial corazón

Lo siento por todo excepto por nosotros.

Ningún esfuerzo pagado con lágrimas

Hace tanto frío asépticamente mojado aquí abajo

Nos embarga el vacío cósmico de la soledad

Incluso si no sé lavar, me mantendré sucio

Aquí entre gente que ya no es humana

Este hecho me separa

Otro giro de la tierra voló los esfuerzos

Palpo a ciegas la sábana húmeda

El olor a vodka y resaca flota en el aire.

El mal primario está entre nosotros justo detrás de nuestras espaldas

Los llamas por diferentes nombres

Por todos los pecados, el castigo más pesado

Como el sol, en lugar de dar calor a mis seres queridos, quemo

No me salvarás, sueño maldito (Lo siento, lo sé)

estoy perdido de por vida

Todo ya ha sido cubierto por un tren.

No tengo fuerzas para correr, me empuja por el borde

Esta pesadilla me persigue todas las noches llega una ola

Me estoy sofocando bajo el peso de mi propio cuerpo

El párpado no abre

Las palabras de la familia me llegan de lejos

Morfeo me lleva por un camino sin retorno

Qué falso suena a veces el examen de conciencia

Y cuanto más me llegan los hechos

Siento cada vez menos sustancia en mí mismo

No me salvarás, maldito sueño

estoy perdido de por vida

Todo ya ha sido cubierto por un tren.

No tengo fuerzas para correr, me empuja por el borde

No me salvarás, sueño maldito (Lo siento, lo sé)

estoy perdido de por vida

Todo ya ha sido cubierto por un tren.

No tengo fuerzas para correr, me empuja por el borde