Prośba - Maryla Rodowicz

Nie pytaj mnie, co czuje dziki ptak

Kiedy przemierza bezmiar oceanu

Nie mów mi że wolność ma słodki smak

Kiedy nade mną tysiąc stoi Panów.

Złotych ścian nie pragnę ani drzwi

W domach ze złota i kraty są ze złota

O jedno proszę, daj Panie poczuć to

Co czuje ptak, gdy otwierają wrota.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

Minionych dni nie liczę ani lat

Nie ważne co było, a ważne to co będzie

Każdemu z nas pisane coś tam jest

Każdemu z nas los cienką nitkę przędzie

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

O Panie daj mi jeszcze chwilę

O Panie chwilę jeszcze daj

Daj poczuć, że tu jeszcze żyję

Nie wahaj się, poczuć mi daj.

No me preguntes lo que siente un pájaro salvaje

Cuando atraviesa la inmensidad del océano

No me digas que la libertad sabe dulce

Cuando hay mil Señores sobre mí.

No quiero paredes ni puertas doradas

En las casas de oro y las barras de oro

Una cosa por favor, que el Señor la sienta.

¿Qué siente el pájaro cuando abren la puerta?

Oh Señor, dame un momento más

Oh Señor, dame un momento

Déjame sentir que todavía estoy vivo aquí

No lo dudes, dame una sensación.

No cuento los días del pasado

No importa lo que fue, lo que será importante

Hay algo escrito para cada uno de nosotros.

Todos hilamos un hilo delgado

Oh Señor, dame un momento más

Oh Señor, dame un momento

Déjame sentir que todavía estoy vivo aquí

No lo dudes, dame una sensación.

Oh Señor, dame un momento más

Oh Señor, dame un momento

Déjame sentir que todavía estoy vivo aquí

No lo dudes, dame una sensación.