Chandra - Marcelina

Znowu do mnie przyjdzie

Wiem to, już szaro jest

Opatuli oczy, ręce

Obkręci mnie

Przyjdzie do mnie rano

I cały dzień będzie stać

Nie chcę nic od ciebie

Nie chcę siebie się bać

I znów budzi mnie

Ten pluszowy stan

Z pilotem w ręce

Dwuznaczny gest

Nie chcę nic od ciebie

Nic więcej ani mniej

Tylko ciebie proszę

Błagam, chcę ściągnąć dres

W mózgu ciągle wierci

Mi dziury stresowe dwie

Może sobie idź już

Odejdź, zostaw, przejdź

I znów budzi mnie

Ten pluszowy stan

Z pilotem w jednej

I dwuznacznym gestem w drugiej

ella vendrá a mí otra vez

se que es gris

Se tapan los ojos y las manos.

me hará girar

Ella vendrá a mí en la mañana

Y permanecerá todo el día

No quiero nada de ti

no quiero tener miedo de mi mismo

Y me vuelve a despertar

Este estado lujoso

Con un control remoto en la mano

Un gesto ambiguo

No quiero nada de ti

nada mas o menos

solo tu por favor

Por favor, quiero quitarme el chándal.

Todavía está dando vueltas en el cerebro

Mi estrés agujeros dos

Tal vez te vayas ahora

vete, vete, vete

Y me vuelve a despertar

Este estado lujoso

Con un control remoto en uno

Y un gesto ambiguo en el segundo