Nafthalini - Antonis Remos

Πάλι, μες την τραπεζαρία, άκουσα φασαρία,

κοίταξα μα κανείς, ούτε σημάδι.

πάλι, θυμήθηκα εκείνα τα βράδια στην κουζίνα,

στην τρέλα της στιγμής ένα σου χάδι.

Στα μικρά μικρά σε θέλω,

στα μικρά μικρά σε ψάχνω,

λεπτομέρειες μικρές,

που με κρατάνε στη ζωή.

Στα μεγάλα όμως με διώχνεις,

στα συρτάρια με στριμώχνεις,

στην αγάπη ναφθαλίνη βάζεις

κι αλλάζεις εποχή.

Πάλι, σου ζήτησα να πάρω άλλο ένα τσιγάρο,

γύρισα μ' αδειανή ήταν η θέση.

Πάλι, έβαλα μια ταινία, δεν έχει σημασία

τι κ αν δεν είσαι εκεί, ρωτάω αν σ' αρέσει.

Nuevamente, en el comedor, escuché una conmoción,

Miré pero nadie, ninguna señal.

otra vez recordé aquellas noches en la cocina,

en la locura del momento una caricia tuya.

te quiero en los chiquitos,

en los pequeños te busco,

pequeños detalles,

que me mantienen vivo.

Pero en las grandes me ahuyentas,

me aprietas en los cajones,

en el amor pones bolas de naftalina

y cambias de estación.

De nuevo, te pedí que consiguieras otro cigarrillo,

Regresé con las manos vacías era el lugar.

De nuevo, pongo una película, no importa

lo que si no estás, te pregunto si te gusta.