Uciekinier - Myslovitz

I znów mój duch połyka lęk

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć

Nie widzę nic, nie słyszę nic

Tracę puls i ciało swe

Na drodze krzyk zatrzymał mnie

Kazał mi zyć

Pozwolił wstać, pozwolił iść

Pozwolił mi być

Bo czerwień jest kolorem krwi

Maluje krwią na ciele mym

I wbijam gwóźdź głęboko tak

By poczuć siłę i poczuć strach

Dotknij mnie i powiedz mi

Pozwól mi iść

I napisz krwią na ciele mym

Że warto żyć!

Stworzony by biec

W pogoni za swoim dniem

Przed lękim uciec chcę

By dalej żyć

Stworzony by biec

Nie mogę zatrzymać sie

Na zawsze zostać chcę

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

By dalej żyć!

I znów mój duch połyka lęk…

Jak martwy człowiek wchłaniam śmierć…

Nie widzę nic, nie słyszę nic…

Tracę puls i ciało swe…

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

Chcę dalej żyć!

De nuevo, mi espíritu se traga el miedo

Como un muerto, absorbo la muerte

No veo nada, no escucho nada

Estoy perdiendo mi pulso y mi cuerpo

En el camino me detuvo un grito

el me hizo vivir

Me dejó levantarme, déjalo ir

el me dejo ser

Porque el rojo es el color de la sangre.

El pinta con sangre en mi cuerpo

Y martilla el clavo tan profundo

Para sentir la fuerza y ​​sentir el miedo

Tócame y dime

Déjame ir

Y escribe sangre en mi cuerpo

¡Que la vida vale la pena vivirla!

hecho para correr

En busca de tu día

quiero escapar del miedo

para seguir viviendo

hecho para correr

no puedo parar

quiero quedarme para siempre

¡Para seguir viviendo!

¡Para seguir viviendo!

¡Para seguir viviendo!

¡Para seguir viviendo!

Y de nuevo mi espíritu se traga el miedo...

Como un muerto, absorbo la muerte...

No veo nada, no escucho nada...

Pierdo mi pulso y mi cuerpo...

¡Quiero seguir viviendo!

¡Quiero seguir viviendo!

¡Quiero seguir viviendo!

¡Quiero seguir viviendo!