Gloria Aeterna - Jantar

Gloria Aeterna - Jantar

  • Año de lanzamiento: 2009
  • Idioma: croata
  • Duración: 6:05

A continuación la letra de la canción Gloria Aeterna Artista: Jantar Con traducción

Letra " Gloria Aeterna "

Texto original con traducción

Gloria Aeterna

Jantar

Texto original

Suze frustracije, teku niz lice do hladnog poda

Drhtave ruke razbacuju sve bilješke sa stola

U kojima leže slova i formule kao dokaz

Da on, ne može biti niti malo poput Boga

U noćima boli, čuju se urlici sa dvora

Kruna n sjaji k’o prije, ništa nije kao onda

Izdaju ga podočnjaci i miris njegovog znoja

Bolst skida ga sa trona i postavlja ispred groba

Portret iz doba stare slave sa zlatnim okvirom

Više nije mu sličan jer slika isijava život

A on ima još malo, al' ne priznaje nikom

Svoje blijedo lice smrti pokušava sakrit' šminkom

Ne pokazuje milost, jer ona je mrtva u njemu

Svoje kraljevstvo i dalje sad tjera u jad i bijedu

Jer on je 100% siguran, da neko na svijetu

Ima znanje da prevari prirodu i slomi vjeru

Zato glasnici u prvom svjetlu, odrede pravac

Do mudraca koji čuvaju spise sumerskih tajna

Vojskom šalje sve poluge zlata i čak još danas

Otputuju po recepte vječnosti pohlepnog kralja

Nakon 7 tjedana, još kojih nekol’ko dana

Od 4 kraljevska glasnika, 2 došla su natrag

Spuštenih glava prolaze kroz vrata do glavnog oltara

Iza kojeg sjedi bolest sama sa očima pakla

Sluša priče o izdaji, ne može doći do zraka

Počne plakat k’o nikad, fakat, čim istinu sazna

Nisu došli do cilja, a vojska je prestala jahat'

Ubila je dvojicu i drugu poslala je nazad

Do vladara željnog moći i života bez kraja

Da prenesu poruku i objasne kaj se događa

Oni vratit će se brzo kad njega dostigne kazna

Čim on spoji se zemljom, vodoravno poput gmaza

I zaklopi oči, al' ne da trepne ili spava

Već kad duša mu se slomi u komade poput stakla

Čim organi se ugase k’o i večernja lampa

I bace ga u raku duboku k’o Marijanska brazda

Zlato vratit će narodu, jer narodu pripada

Da osvijetle živote u ovom kraljevstvu mraka

Do temelja će srušit dvorac nazvan «Vječna slava»

S tim će napokon prekinut administraciju vraga

«Oprostite visosti», svaka nada je nestala

Ruka stala je drhtat' i predstava je prestala

U odrazu na kaležu pojavljuje se lešina

Osjeti bol u prsima i nađe se na leđima

Polako on postaje hladan da lakše prijeđe na

Prebivalište duša koje isto je k’o pećina

Osuđen na vječnost, al' ne pripada vječnima

Jer svako živ polako njegovo lice briše iz sjećanja

«A u istome gradu ispod starog kamenog mosta živio je on: gladni pjesnik.

Sanjao je o mjestu gdje nema gladi, bolesti i siromaštva.

Teško mu je bilo

razabrati je li riječ o snu ili halucinaciji.

Na kraju, bilo je sasvim svejedno,

jer ono što je vidio nije bilo stvarno.

Svakih nekoliko noći na most su

dolazili kraljevi ljudi koji su ubijali pobunjenike i bacali ih u rijeku.

A da bi on svaki puta, iznova razočaran u svijetu kakvom živi krenuo krvlju

pisati stihove o svojim snovima.»

Bio je, dio jedne sredine ispod nebeske tmine

Gdje je narod gladan, a na dvoru cijede se dinje

Jede se, pije, i kralju jebe se di je puk jer

Siromašan luta dok aristokrati vide put

Nazad na protagonista, nije mu ostalo ništa

Osim mjesta za počinak ispod mosta dok kiša

Pere zločin sa starog kamenog pločnika

Očni kapci postanu teški kad padne noć i tad

Uplovi u nove snove o zemlji nekoj

Gdje iz vedrog neba cure svježi med i mlijeko

Ne bi rek’o da je san jer hrana ima okus

A miris je stvaran k’o i voda iz bunara

U to koraci čuvara, spuste ga iz ovog raja

U pakao siromaštva i bolesti rodnog grada

On otvara oči, razočaran kroči naprijed

Ni ne sluteći da će nastupiti noćni zaplet

Kočija se zaustavlja na samoj sredini mosta

Sakrio se iza stabla, ali ipak vidi dosta

«Što sad ovdje se događa?»

zapita se, «Grozna svađa»

Nagađa, razaznajući dva čuvara iz grada i

Građanina, valjda ima grijeh koji ne želi priznat nikom

Pomisli, pa čuje nazivaju ga izdajnikom

Iznad njih k’o da sijevaju vatrene munje

On zove upomoć, pa mu govore: «Sad te ne čuje

Ni majka, ni uljezi s kojima snuješ planove protiv krune.»

Vežu mu dlanove, pa noge, a on se kune

Da nije ništa skrivio, samo je živio iskreno

Punim plućima, kažu mu: «Budi kuš!»

i tad

Kao od šale mu oštrim noževima raspore grkljan

Gurnu ga s mosta pa kraj rijeke padne dolje mrtav

On je drhtao promatrajući djelo vraga

Blijed od straha promuca «Osvetit ću se jednog dana»

Pa krene piskarat, duša vene, um izgara

Dobri duh iz grada stvara paragrafe ljudskih jada

Zove mrtve perom natopljenim krvlju nove žrtve

Opisujući zločine ove jalove crkve

Pa stavi novi naslov: «Zemlja vječnog blagostanja»

I stane nizati stihove o mjestu kakvo sanja

Dvjesto takvih strana znače nešto čak i nama

Makar će mnogi reći da ih je teško shvatit danas:

«Povijest piše umjetnost, umjetnik piše povijest

Biće tone u vječnoj nadi da bit će bolje

U cik zore vidim prljavštinu naših srca

Pa pokušavam upitati svoje zašto kuca.»

Izdahnuo je mlad ispod mosta jedno veče'

Netko reče da je jadan ost’o nedorečen

Ali Gloria Aeterna, skup krvlju pisanih pjesama

Ostala je živjet, a kralj je nestao bez traga

Traducción de la canción

Lágrimas de frustración, fluyendo por mi rostro hasta el suelo frío

Las manos temblorosas dispersan todas las notas de la mesa.

En el que letras y fórmulas yacen como evidencia

Sí, él no puede ser nada como Dios.

En las noches de dolor se escuchan gritos desde el patio

La corona brilla como antes, nada es como entonces

Sus ojeras y el olor de su sudor lo delatan

Bolst lo baja del trono y lo coloca frente a la tumba.

Un retrato de los viejos tiempos de gloria con un marco dorado.

Ya no es como él porque la imagen irradia vida.

Y todavía le queda un poco, pero no se lo confiesa a nadie.

Intenta disimular su pálido rostro de muerte con maquillaje

No muestra piedad, porque está muerta en él.

Todavía está conduciendo a su reino a la miseria y la miseria.

Porque está 100% seguro de que alguien en el mundo

Tiene el conocimiento para engañar a la naturaleza y romper la fe.

Por eso los mensajeros al amanecer marcan la dirección

A los sabios que guardan los escritos de los secretos sumerios

Envía todos los lingotes de oro al ejército y aún hoy

Viajan para obtener las recetas del codicioso rey para la eternidad.

Después de 7 semanas, unos días más

De los 4 mensajeros reales, 2 regresaron

Con la cabeza inclinada, pasan por la puerta del altar mayor

Detrás de la cual se sienta la enfermedad sola con los ojos del infierno

Escucha historias de traición, no puede tomar aire

Comienza a llorar como nunca antes, pero tan pronto como se entera de la verdad

No llegaron a su meta, y el ejército dejó de cabalgar'

Ella mató a dos y envió al otro de vuelta.

A un gobernante ávido de poder y vida sin fin

Para transmitir el mensaje y explicar lo que está sucediendo.

Regresarán rápido cuando le alcance el castigo.

Tan pronto como se conecta con el suelo, horizontalmente como un reptil.

Y cierra los ojos, pero no para parpadear ni para dormir

Ya cuando su alma se rompe en pedazos como el cristal

Tan pronto como los órganos se apagan como una lámpara de noche

Y lo tiran a un hoyo tan profundo como la Fosa de las Marianas

El devolverá el oro al pueblo, porque es del pueblo.

Para iluminar vidas en este reino de tinieblas

El castillo llamado "Gloria Eterna" será demolido hasta sus cimientos.

Con eso, finalmente terminará con la administración del diablo.

«Perdone su alteza», toda esperanza se ha ido

La mano dejó de temblar y el espectáculo se detuvo.

Un cadáver aparece en el reflejo del cáliz

Siente un dolor en el pecho y se encuentra de espaldas

Lentamente se vuelve frío para hacer una transición más fácil a

La morada de las almas es como una cueva.

Condenado a la eternidad, pero no pertenece al eterno

Porque todos los vivos están borrando lentamente su rostro de la memoria.

«Y en la misma ciudad, bajo el viejo puente de piedra, vivía: un poeta hambriento.

Soñó con un lugar donde no hay hambre, enfermedad y pobreza.

fue dificil para el

discernir si es un sueño o una alucinación.

Al final, no importaba,

porque lo que vio no era real.

Están en el puente cada pocas noches.

los hombres del rey vinieron y mataron a los rebeldes y los arrojaron al río.

Y que cada vez, decepcionado una y otra vez del mundo en que vive, empezaría con sangre

escribe letras sobre tus sueños".

Él era, parte de un entorno bajo la oscuridad del cielo.

Donde la gente tiene hambre y se exprimen melones en el patio

Se come, se bebe, y el rey es jodido por el pueblo

El pobre deambula mientras los aristócratas ven el camino

De vuelta al protagonista, no le queda nada.

Excepto por un lugar para descansar debajo del puente mientras llueve.

Lava el crimen del viejo pavimento de piedra

Los párpados se vuelven pesados ​​cuando cae la noche y luego

Navega hacia nuevos sueños sobre un determinado país.

Donde la miel fresca y la leche fluyen del cielo claro

No diría que es un sueño porque la comida tiene sabor.

Y el olor es real, como el agua de un pozo

En él, los pasos del guardián, lo bajaron de este paraíso.

En el infierno de la pobreza y la enfermedad de la ciudad natal

Abre los ojos, da un paso adelante decepcionado.

Ni siquiera sospechar que ocurrirá la trama de la noche.

El carruaje se detiene en medio del puente.

Se escondió detrás de un árbol, pero todavía ve mucho.

«¿Qué está pasando aquí ahora?»

se preguntó a sí mismo, "terrible pelea"

Supone, distinguiendo a dos guardias del pueblo y

Un ciudadano, supongo que tiene un pecado que no quiere confesarle a nadie.

Piensa, luego escucha que lo llaman traidor

Sobre ellos, como si estuviesen sembrando relámpagos de fuego

Pide ayuda, entonces le dicen: "Él no te puede oír ahora

Ni tu madre, ni los intrusos con los que planeas contra la corona.»

Le atan las manos, luego los pies, y jura

Que no ocultó nada, solo vivió honestamente

A todo pulmón, le dicen: "¡Pórtate bien!"

y luego

Como si fuera una broma, le cortaron la garganta con cuchillos afilados.

Lo empujan del puente y junto al río cae muerto

Tembló al ver la obra del diablo.

Pálido de miedo, tartamudea "Algún día me vengaré"

Entonces comienza el peskarat, el alma se marchita, la mente arde

Un buen espíritu de la ciudad crea párrafos de miseria humana

Llama a los muertos con una pluma empapada en la sangre de una nueva víctima

Describiendo los crímenes de esta iglesia estéril

Así que ponle un nuevo título: «Tierra de Eterna Prosperidad»

Y dejó de escribir versos sobre el lugar que sueña

Doscientas de esas páginas significan algo incluso para nosotros.

Aunque muchos dirán que es difícil entenderlos hoy:

"La historia escribe arte, el artista escribe historia

Se hundirá en la eterna esperanza de que mejorará

Al amanecer veo la suciedad de nuestros corazones

Así que estoy tratando de preguntarle al mío por qué está llamando a la puerta".

Murió joven debajo del puente una noche'

Alguien dijo que era un hombre pobre

Pero Gloria Aeterna, una colección de poemas escritos con sangre

Ella sobrevivió y el rey desapareció sin dejar rastro.

Otras canciones del artista:

1

Danas

Jantar • 2007

2

Dostava Smrti

Jantar • 2009

3

Svetište Svinja

Jantar • 2011

4

Ulice Bijelog

Jantar • 2011

5

Žuta Minuta

Jantar • 2011

6

Razgovori S Duhom

Jantar • 2011

7

19. Paralela

Jantar • 2011

8

Nešto Ću Ti Reći

Jantar • 2011

9

Audiodrome

Jantar • 2021

10

Ako Odem

Jantar • 2011

11

Cro A Poker

Jantar • 2011

12

Demolisha 3

Jantar • 2009

13

Generacija XXX

Jantar • 2009

Nuevos textos y traducciones en el sitio:

Más de 2 millones de letras

Canciones en diferentes idiomas

Traducciones

Traducciones de alta calidad a todos los idiomas

Búsqueda rápida

Encuentra los textos que necesitas en segundos