Лося - Иван Купала

Чаго ты, лося, чаго ты, дзікі,

К зямле прылігаіш?

А ці ты, лося, ці ты, дзікі,

Сцідзёну зіму чуіш?

Чую-ня чую, віджу-не віджу

Не цёплыя будзіць.

Лісточак рыіць, земельку крыіць,

Сцідзёна зіма будзіць.

Чаго, Манічка, чаго молада,

Ліхую свякроў чуіш?

А ці Манічка, ці ты молада?

Ні маманька будзіць,

Чую-ня чую, віджу-не віджу

Не родная будзіць.

Лісточак рыіць, земельку крыіць,

Сцідзёна зіма будзіць.

¿Qué eres, alce, qué eres, salvaje,

¿Te aferras al suelo?

Y ya seas tú, alce, o tú, salvaje,

¿Escuchas el frío invierno?

Oigo, no oigo, oigo, no oigo

No cálidas estelas.

La hoja cava, cubre el suelo,

El vergonzoso invierno se despierta.

Qué, Manichka, qué joven,

¿Oyes a la malvada suegra?

¿Eres Manichka o eres joven?

No mami se despierta,

Oigo, no oigo, oigo, no oigo

No despertar nativo.

La hoja cava, cubre el suelo,

El vergonzoso invierno se despierta.