Sen Benim - Cem Adrian

Hep aynı sessizlikle geliyor gece

Hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine

Hep aynı yüzler hep aynı sesler peşimde

Anlatamıyorum inandıramıyorum kendime

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin

Hiç söyleyemedigim söylemediğim o sözlerim

Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin

Hiç unutamayan unutmayan o kalbim

Sen benim eksik kalan yerimsin

Kapattığım pencereler

Güneşlere çektiğim o perdelerim

Sen benim hiç sevmediğim sessizligimsin

Kaybettigim yolum korktuğum karanlık

Hiç tutamadığım o yeminlerim

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin

Hiç söyleyemediğim söylemediğim o sözlerim

Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin

Hiç unutamayan unutmayan o kalbim

Sen benim eksik kalan yerimsin

Kapattıgım pencereler

Güneşlere çektiğim o perdelerim

Sen benim hiç sevmediğim sessizliğimsin

Kaybettiğim yolum korktuğum karanlık

Hiç tutamadığım o yeminlerim

Sen benim terk ettigim şehirlerimsn

Düştüğüm çukur uzanan ellerim

Hiç tutunamadığım o gidenlerim

Sen benim kovulduğum cennetimsin

Eğdiğim yüzüm sövdüğüm aydınlığa

Hiç açamadığım o gözlerim

La noche siempre llega con el mismo silencio

Siempre vuelvo a escuchar los mismos cuentos falsos

Siempre las mismas caras, siempre las mismas voces detrás de mí

No puedo explicar, no puedo obligarme a creer

eres mis frases inconclusas

Esas palabras que nunca pude decir

Eres mis manos que nunca se calientan

Mi corazón que nunca olvida

eres mi lugar perdido

ventanas que cerré

Esas cortinas que le tiro al sol

Eres mi silencio que nunca me gusto

Mi camino perdido es la oscuridad que temo

Esos votos que nunca pude mantener

eres mis frases inconclusas

Las palabras que nunca podría decir

Eres mis manos que nunca se calientan

Mi corazón que nunca olvida

eres mi lugar perdido

Ventanas que he cerrado

Esas cortinas que le tiro al sol

Eres mi silencio que nunca me gusto

Mi camino perdido es la oscuridad que temo

Esos votos que nunca pude mantener

Ustedes son las ciudades que dejé

El hoyo en el que caí, mis manos estiradas

Los que se fueron que nunca pude aguantar

Eres mi paraíso del que me despidieron

Mi rostro que me inclino ante la luz que maldigo

Esos ojos que nunca pude abrir