Kanarım - Cem Adrian

Her sabah uyanınca güne

Simsiyah bir yalanın üstünde

Büyük büyük, beton beton

Duvar duvar, sessizlik içinde

Boynuma dolayınca zaman

Ayrılığın o soğuk iplerini

Kalın kalın, düğüm düğüm

Boğum boğum sarar beni yalnızlık elinde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Yalan dolan, sağım solum

Kırık dökük, elim kolum

Duruyorum bir yerde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Cada mañana cuando te despiertas

En una mentira de tono negro

gran gran hormigón hormigón

Pared a pared, en silencio

Cuando está alrededor de mi cuello

Esos hilos fríos de separación

Grueso grueso, nudo nudo

La soledad me envuelve en las manos de mis nudillos

Un día se desvanecerá, un día floreceré

Yo mismo me caigo, yo mismo me levanto

lloro en silencio, guardo silencio

Me callo

Un día muero, un día vivo

Yo mismo salgo, me quemo

Disparo en silencio, en silencio sangro

yo sangro

Acuéstate a mi derecha y a mi izquierda

Roto, mis manos están rotas

estoy parado en alguna parte

Un día se desvanecerá, un día floreceré

Yo mismo me caigo, yo mismo me levanto

lloro en silencio, guardo silencio

Me callo

Un día se desvanecerá, un día floreceré

Yo mismo me caigo, yo mismo me levanto

lloro en silencio, guardo silencio

Me callo

Un día muero, un día vivo

Yo mismo salgo, me quemo

Disparo en silencio, en silencio sangro

yo sangro