Wiosna - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Błyszczą, krople rosy

Mruczy zdrój po błoni

Ukryta we wrzosy

Gdzieś jałowka dzwoni

Piękną, miłą błonią

Leci wzrok wesoło

Wkoło kwiaty wonią

Kwitną gaje wkoło

Paś się, błąkaj trzódko

Ja pod skałą siędę

Piosnkę lubą, słodką

Śpiewać sobie będę

Ustroń miła, cicha!

Jakiś żal w pamięci

Czegoś serce wzdycha

W oku łza si` kręci

Łza wybiegła z oka

Ze mną strumyk śpiewa

Do mnie się z wysoka

Skowronek odzywa

Lot rozwija chyży

Ledwo widny oku

Coraz wyżej, wyżej…

Zginął już wobłoku

Ponad pola, niwy

Jeszcze piosnkę głosi

I śpiew ziemi tkliwy

W niebo aż zanosi!

Brillan, gotas de rocío

El spa ronronea en los terrenos.

Escondido en los brezos

En algún lugar el enebro está llamando

Hermosos y agradables jardines

la mirada vuela alegre

Las flores huelen por todas partes

Las arboledas están floreciendo por todas partes

Alimentar, deambular, rebaño

iré debajo de la roca

Les gusta la canción, dulce

voy a cantar para mi

Ustroń, bonito, tranquilo!

Algún arrepentimiento en la memoria

El corazón de algo suspira

Una lágrima está rodando en el ojo

Una lágrima salió del ojo

El arroyo canta conmigo

A mí desde lo alto

La alondra responde

El vuelo se desarrolla rápidamente.

Apenas visible a simple vista

Alto y más alto ...

Ya ha muerto en la nube

Sobre los campos, los campos

Todavía está predicando una canción

Y el canto de la tierra es tierno

¡Hasta el cielo lleva!