Expozycja - Wicher

Bawią mnie ściemnione trendy

Rzuć światło na ten problem, ale najpierw wypijmy za blendy

To moja czysta karta, a dla Was zenit

Bo raperzy tylko w lustrach dbają o balans bieli

Kreska ma znaczenie, kiedy im proponujesz wodę

Bo ich horyzonty ciemnieją przez filtry połówkowe

Ich przyszłość jest niejasna, na ostrzeniu tracą krocie

Mam farta, bo mój świat rozmywa tylko bokeh

Wielu opuściło mój kadr, bo mówili postaw, polej

Na osiedlach teraz urywają filmy poklatkowe

Wielu opuściło mój kadr i zgubiło sens chyba

Bo gdy płacą w innej walucie zmienia się perspektywa

Są powierzchowni, sztuki są nocą bliskie

Lecz gołe body w dłoniach to kiepski plan na kompozycję

Mogę tylko obserwować patrząc przez wizjer na pastisz

Klik klik, naciskam spust migawki

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Każdy chce być oryginalny, ma swoje barwy, tony

Scena pełna kontrastów, jestem tym nasycony

Ta przestrzeń jest negatywna, wrzuć obiekty w nie

Które zmienią coś na lepsze, obiektywnie

Nie wiem mordo czy gdzieś dotrę z niszą

Gruba skóra, zmniejszam czułość, podkręć ISO

Moje ambicje to brzytwa, robię wszystko by być tam

Choć nie jestem grubą rybą, mam horyzonty jak fish-eye

Zajawka w nich umarła, ja też widzę ten schemat

Pieprze branży blaski, cienie, bo żyje w HDRach

Dzieciaki mają dramat, rapują że palą w bramach

Dla mnie dalej Lavorama to zajawki panorama

Ten format mnie ogranicza, mimo to wracam na krążki

Na rawach daje z siebie maksa jak Soulpete

Przestałem widzieć sens w rozgrywkach

Kiedyś chciałem być najlepszy, dziś to moja expozycja

Daj mi czas bym widział więcej

Bo pryzmat lat zmienia podejście

Po latach odzyskałem przestrzeń

Mam miejsce, które daje szczęście

Las tendencias oscuras me divierten

Aclare este problema, pero primero, brindemos por las mezclas.

Esta es mi pizarra limpia, y el cenit para ti

Porque a los raperos solo les importa el balance de blancos en los espejos

La línea importa cuando les ofreces agua.

Porque sus horizontes se oscurecen a través de filtros intermedios

Su futuro no está claro, pierden mucho al afilar.

Tengo suerte porque mi mundo solo está borroso por el bokeh.

Muchos se fueron de mi marco porque dijeron ponlo, viertelo

Las películas time-lapse ya se interrumpen en las urbanizaciones

Muchos dejaron mi marco y perdieron el sentido, supongo.

Porque cuando pagan en otra moneda, la perspectiva cambia

Son superficiales, las jugadas se cierran en la noche

Pero un peluche desnudo en tus manos es un mal plan para una composición.

Solo puedo observar, mirando a través del visor el pastiche.

Click click, presiono el botón del obturador

Dame tiempo para ver más

Porque el prisma de los años cambia el enfoque

Años después recuperé mi espacio

tengo un lugar feliz

Todos quieren ser originales, tienen sus propios colores y tonos.

Una escena llena de contrastes, estoy saturado de ella.

Este espacio es negativo, tira objetos en ellos

Lo cual cambiará algo para mejor, objetivamente.

No sé si llegaré a algún lado con un nicho.

Piel gruesa, baja la sensibilidad, sube el ISO

Mis ambiciones son una navaja, hago todo para estar ahí

Aunque no soy un gran pez, tengo horizontes como ojos de pez

El teaser en ellos ha muerto, también veo este patrón.

Jode a la industria con luces y sombras, porque vive en HDR

Los pibes tienen un drama, rapean que se queman en las rejas

Para mí, Lavorama sigue siendo un teaser panorámico.

Este formato me limita, pero sigo volviendo a los discos.

En raws se entrega al maximo como soulpete

Dejé de verle el sentido a los juegos.

Solía ​​querer ser el mejor, hoy es mi exposición

Dame tiempo para ver más

Porque el prisma de los años cambia el enfoque

Años después recuperé mi espacio

tengo un lugar feliz