Настроі - Vuraj

Ёсьць настроі… А ў іх — пералівы.

Ёсьць часіны — здаюцца сном.

Толькі той на сьвеце шчасьлівы,

Хто ўзімку жыве, як вясной!

Я стаю адзінокі на полі,

Ціха сыплецца золкаў пясок…

Распрануўся вецер — і голы

Па ральлі — у карагодны скок!..

Дуб гальлё пабялелае зьвесіў,

I ня ведаю — можа, ува сьне

Паваліўся зялёны месік

На калені ў срэбны сьнег…

Вецер шэпча ліхія пагрозы —

Колькі злосьці… Куды ж яе дзець?..

Прытулілі б мяне вы, марозы,

Да асмужаных бельлю грудзей!..

Я раздумаў — ня вылью сьлязамі,

За мяне — хай скрыгоча зіма…

Ой ты, замець, сівая замець,

Прыгажэй за цябе — няма!..

Hay estados de ánimo... Y tienen desbordamientos.

Hay momentos, parecen un sueño.

Solo el uno en el mundo es feliz,

¡Quién vive en invierno como en primavera!

Estoy solo en el campo

La arena cenicienta está cayendo silenciosamente...

Desvestido por el viento - y desnudo

¡En el rally - en un salto de montaña!..

El roble colgó la hiel blanqueada,

No sé, tal vez en un sueño.

El mesik verde se derrumbó

De rodillas en la nieve plateada...

El viento susurra amenazas violentas -

Cuanta rabia... ¿A dónde va?...

¿Me abrazarías, heladas,

¡A los pechos manchados de lino!..

Lo pensé: no derramaré lágrimas,

Para mí, deja que el invierno crepita...

Oh, eres un muñeco de nieve, un muñeco de nieve gris,

¡No hay nadie más hermoso que tú!