Violet Girl -

Konuş benimle bu kaos içinde

Nefes al kanayan boşluğumun içinde

Özgürlüğün dağılır içinde kendi kendine

Ben senin suretini ansızın elime aldım

Benim gökkuşağım renksiz boyalarla kaplı

Izin ver kokundan başka renk görmeyeyim

Okşar nefesin yüzümdeki maskeme

Ve dolaşır tüm damarlarımın içinde

Dünya hasta, ama o benim için bir hiç

Biz bir yerde boğuluyoruz, bir yerlerde de yokuz

Benim kanım mor dere gibi akıyor

Sen ortaya çıkana kadar güzellik insanlığın sadece hasta hayaliydi

Cansız uzay boşluğundaki berrak mutluluk hapsolur hafızalarda

Harap olmuş sabahın esaretinde senin gözbebeklerinde ki karanlığa kadar

bekleyeceğim

Bu dünya sadece hezeyan — acı düzen sana doğru yaklaşıyor

Faydasız, umutsuz, vurdumduymaz, aptalca, çaresiz, fikirsiz, unutkan,

dipsiz uçurum beni durduramaz

Goğduğumdan beri paraşütle atlamayla uğraşıyorum

Sana ulaştıran yeni yollar üreterek

Senden önce güzellik sadece köprülerden sallanırdı

Dumandan felç olmuş zaman döngüsünde

Bütün felsefeler aniden alev alıyor

Bizim aşkımız sonsuzlukta kaybolduğu zaman

Háblame en este caos

Respira dentro de mi vacío sangrante

Tu libertad se disuelve en sí misma

De repente tomé tu imagen en mi mano

Mi arcoíris está cubierto de pinturas incoloras.

No me dejes ver otro color que no sea tu olor

Tu aliento acariciante en mi máscara en mi cara

Y circula por todas mis venas

El mundo está enfermo, pero no es nada para mí.

Nos estamos ahogando en algún lugar, y en algún lugar no estamos

Mi sangre fluye como un arroyo púrpura

La belleza era solo el sueño enfermo de la humanidad hasta que apareciste

La felicidad clara en el espacio sin vida está atrapada en los recuerdos.

En el cautiverio de la mañana arruinada, hasta la oscuridad en tus globos oculares

esperaré

Este mundo es solo una ilusión: el orden amargo se acerca a ti

Inútil, sin esperanza, insensible, estúpido, indefenso, irreflexivo, olvidadizo,

el abismo sin fondo no puede detenerme

Hago paracaidismo desde que morí.

Al crear nuevas formas de llegar a usted

Antes de ti, la belleza solo se columpiaba en los puentes

En el bucle del tiempo paralizado por el humo

Todas las filosofías de repente se incendian

Cuando nuestro amor se pierde en la eternidad