Saskepticism - Saske

Ποτέ δεν ήμουν σίγουρος για το μέλλον

Ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου

Κάθε δυσκολία πρέπει να της δείχνουμε εμπιστοσύνη

Μια ήττα στα αλήθεια μπορεί να είναι μια νίκη

Όταν ήμουν στη Χρυσούπολη έμοιαζε ακατόρθωτο να φτάσω ως εδώ σήμερα μοιάζει

μικρό

Στα αλήθεια δεν έχουμε καταφέρει τίποτα ποτέ δε φτάνουμε στο στόχο μας

στοχεύουμε στο άπειρο μέχρι τη μέρα που θα γίνουμε ένα με αυτό

Ένα με το σύμπαν, μέχρι τη μέρα που θα ξαναεμφανιστούμε

Για να συνεχίσουμε από εκεί που το αφήσαμε

Βλέπεις οι άνθρωποι πεθαίνουν, η τέχνη όμως είναι αιώνια

Οι καλλιτέχνες είναι αθάνατοι

Οι ιδέες δε πεθαίνουν ποτέ

Ποτέ!

Ya

Πως θα ήταν η σκηνή αν δεν είχα σκάσει

Σκέφτηκες ποτέ τι θα είχε αλλάξει

Παντού είναι σπίτι μου δεν έχω έδρα

Μέχρι να πάω πίσω στη ανδρομέδα

Σεβασμό στα αλάνια που με έχουν διδάξει

Να μη πέσω κάτω ό,τι και να σκάσει

Ό,τι και να γίνει δεν το βάζω κάτω

Γιατί ξεκινήσαμε όντως απ' τον πάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα πιάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα κρεβάτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα σπίτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα αγάπη

Ποιος να μου το πει πως η ζωή θα αλλάξει

Πως θα αντέξουμε όταν το νερό αυτό θα πάψει

Κάθε καλλιτέχνης γουστάρει να ανέβει

Πως θα αποδεχθεί ότι πρέπει να κατέβει

Ζούμε αλήθεια το όνειρο με ανοιχτά μάτια

Στο μπουκάλι κρύσταλοι λιώνουν κομμάτια

Κόκκινα μάτια σε αγγέλων πρόσωπα

Γδύνονται για μένα, yeah, μουμιλάνε πρόστυχα

Ποιον να εμπιστευτείς;

όλοι μας ζούμε σε μια παράνοια

Όλα αυτά τα βράδια με μετέτρεψαν σε διάνοια

Κοιτούσα απ' το καθρέφτη μου και έλεγα θα το κάνω

Κι ας πεινάσω κι ας πεθάνω δε λυγίζουμε για το πλάνο

Selfmade, το όνομά μου, ρώτησε τη γειτονιά μου

Δεν είμαι απ' την πόλη δε με σπρώξανε καρδιά μου

Πολλοί λένε έχω πατέρα με λεφτά θα ταν' μαγκιά μου

Μα δε ξέρουνε πόσα χρόνια δε μιλάμε και είναι μακριά μου

Κοκορέτσι μετά την ανάσταση είδαν μπροστά τους τον νέο θεό

Δε θα πούνε ποτέ κανέναν ξανά Saske όπως δεν τον είπαν Χριστό

Μες το booth νιώσανε το σεισμό

Όχι ηχοκύμματα βλέπαν τα ρίχτερ

Όταν σηκώθηκα για να το πω

Γυρνούσαν όλα τα μάτια σαν μίξερ

Δάνεικα κιλά, δανεικά που ίσως πούλαγα την ψυχή μου

Αλλά δάνεισα, ίσως χάρισα και με πούλησαν οι δικοί μου

Δε θέλω κανέναν μαζί μου

Ίσως κάνω λάθη μικρή μου

Μα δε θέλω κάτι στην τελική μόνο ήρεμη την ψυχή μου

Έβγαλα 10K και τα χάλασα σα'να μίλαγα για στραγάλια

Είμαι ο πιο μικρός στο game γιατί πιο μικρους στο game τους τάιζε η μάνα

Τα 'χω κάνει πουτάνα στη σκηνή φόρεσα κυάλια

Μου λέει η μάνα μου κράτα τα λεφτά σου και εγώ λέω θα βγάλω κι άλλα

Γάμα τους φούρνους μικροκυμάτων θέλω τα φράγκα ήχο κυμμάτων

Λύτρωση και αυτό το Σαββάτο

Εγώ δεν πάτησα επί πτωμάτων

Δεν είμαι αδύναμος είμαι ευγενής

Και αν η ευγένει πληρώνει τα πάντα

Θέλω το σε όσους με μεγάλωσαν

Αφού πετύχαινα με κανάλα

Κοκαΐνη είναι στο τραπέζι και όμως δεν ήπια ούτε μητιά

Την αγάπη μου σε εκείνους που θα ζήσουν στη παγωνιά

Νιώθω τις πληγές μου να κλείνουν όσο ανοίγουν άλλες ξανά

Αν με ρώταγες τι θα άλλαζα θα τα έκανα όλα ξανά

Τι είμαστε χωρίς τα λάθη μας;

Τι είμαστε χωρίς πόνο;

Άμα πήρες χαρά απλόχερα

Θα σου την πάρουν πίσω στον χρόνο

Nunca estuve seguro del futuro

estaba seguro de mi mismo

Debemos confiar en ella con cada dificultad.

Una derrota puede ser realmente una victoria.

Cuando estaba en Chrysoupoli parecía imposible llegar aquí hoy parece

pequeña

En verdad, no hemos logrado nada, nunca alcanzamos nuestra meta

apuntamos al infinito hasta el día en que nos volvamos uno con él

Uno con el universo, hasta el día en que reaparecemos

Para continuar donde lo dejamos

Ves morir a la gente, pero el arte es eterno.

Los artistas son inmortales.

Las ideas nunca mueren

¡Nunca!

Sí

¿Cómo sería la escena si no me hubiera escapado?

¿Alguna vez has pensado en lo que habría cambiado

En todas partes está mi casa, no tengo sede

Hasta que vuelva a Andrómeda

Respeto a las alanias que me han enseñado

No te caigas pase lo que pase

No importa lo que pase, no me rendiré

Porque realmente empezamos desde abajo

Porque habia dias que no tenia plato

Porque hubo dias que no tenia cama

Porque hubo dias que no tenia casa

Porque hubo días en que no tuve amor

Quien me puede decir que la vida va a cambiar

¿Cómo resistiremos cuando esta agua se detenga?

A todo artista le gusta escalar

¿Cómo aceptará que tiene que bajar?

Realmente estamos viviendo el sueño con los ojos bien abiertos.

En la botella los cristales derriten pedazos

Ojos rojos en caras de angel

Se desnudan para mí, sí, hablan sucio

¿En quién confiar?

todos vivimos en una paranoia

Todas estas tardes me convirtieron en un intelecto

Estaba mirando en mi espejo y diciendo que lo voy a hacer

Incluso si me muero de hambre y muero, no nos doblegaremos por el plan.

Hecho a sí mismo, mi nombre, le pregunté a mi vecindario

No soy de la ciudad, no me empujaron, mi corazón

Muchos dicen que tengo un padre con dinero, sería mi magia

Pero no saben cuantos años no hablamos y el esta lejos de mi

Kokoretsi después de la resurrección vio ante ellos al nuevo dios

Nunca volverán a llamar a nadie Sasuke como no lo llamaron Cristo

Sintieron el terremoto a través de la cabina

Richter no vio ondas sonoras

Cuando me levanté para decirlo

Todos los ojos se volvieron como una batidora

Kilos prestados, prestados que podría haber vendido mi alma

Pero presté, tal vez di, y mi propia gente me vendió

no quiero a nadie conmigo

Tal vez estoy cometiendo errores bebé

Pero no quiero nada al final, solo calma mi alma

Saqué 10K y lo gasté como si estuviera hablando de rezagados

Soy el más pequeño del juego porque la madre alimentó al más pequeño del juego.

He sido una puta en el escenario con gafas

Mi madre me dice quédate con tu dinero y yo digo que haré más

A la mierda los hornos de microondas, quiero los francos de ondas sonoras

Redención este sábado también

Yo no pisé cadáveres

No soy débil, soy noble.

Y si la bondad lo paga todo

Lo quiero de los que me criaron

Ya que estaba teniendo éxito con un canal

La cocaína está sobre la mesa y, sin embargo, no bebí ni un poco

Mi amor a los que vivirán en la escarcha

Siento que mis heridas se cierran mientras otras se abren

Si me preguntaras que cambiaría lo haría todo de nuevo

¿Qué somos sin nuestros errores?

¿Qué somos sin dolor?

Si tomaste la alegría generosamente

Te lo devolverán a tiempo.