Dom - RDW, Sandra

Unoszę wzrok, widzę niebo

Wiem dokąd iść i nie muszę widzieć wszystkiego

By stawiać nowy krok z uniesioną głową

Gdy wstaje świt, a gdy idzie noc, wciąż być sobą

Patrzę na blok, w którym mieszkam

Dziś to cztery piętra z parterem, kilkadziesiąt mieszkań

W nich te kilka osób, które znam od dziecka

I w kilku innych miejsca ich cała reszta

To mój dom, te kilka szarych ścian, co otacza

Ławkę, gdzie paliliśmy pierwszy raz ze szczeniaka

Pierwszy joint i pierwszy zgon na boisku

Na którym zostawiliśmy parę ton tych gwizdków

Parę lat minęło, paru ludzi przyszło

Parę ran jeszcze boli odkąd paru znikło

Parę marzeń blisko, parę innych prysło

Dom został domem mimo wszystko

To właśnie tu rodzą się moje marzenia

Umarły tylko te, które nie miały znaczenia

Chwile zwątpienia, nie patrzę przez ich pryzmat

Czuję dystans, choć kuszą bramki na lotniskach

To mój dom, tu bije moje serce

Zapraszam prawie wszystkich, wprowadzam selekcję

Dobrze było, raz, będzie lepiej, wpadaj częściej

Okażesz respekt, też pokochasz to miejsce

Mógłbym godzinami Ci nawijać o ustawkach

Ciemnych zakamarkach, plenerach na blunta

O hardcore’owych akcjach, ludziach, melanżach

Witaj w moim domu, poznaj dwa oblicza miasta

Tu chcę żyć i na starość umierać

Tylko tu nowy świt mógł powstać od zera

Tylko tu Inicjatywa, nie opuszcza mnie wena

Gdybym miał rodzić się znów, tylko tu i teraz

Siedzę w furze pod klatką, czekam na zioma

Kiedyś zrzuta na wachę, bo trzeba ją zatankować

Świeży jak małolat, wtedy rap u nas raczkował

Myślę o tym czasem, że to właśnie moja droga

Choć sporo przespałem, zwyczajnie mając dość

Ale skoro wciąż tu jestem, to po to, by zdzierać głos

Wracam do tych stron, czuję, jaki miały wpływ na nas

By zrobić coś, w sumie tak jest do dziś nadal

Z roku na rok więcej dzieci u znajomych

Własny kąt gdzieś w garażu, fura stoi

Widzimy się jak tylko czas pozwoli

U nich, czy u nas, już rzadziej w klubach, nowego znaczenia nabrał kompromis

Ze starego osiedla zostały tylko te bloki

Od małego szczyla, który stamtąd się wywodzi

Po dzisiaj, bo niełatwo stanąć na równe nogi

Mój dom — zapraszam w jego progi

Świat się trochę zmienił, dom pozostał domem

Czas na trochę zmienił, ziom pozostał ziomem

A jeśli nie, to nigdy nim nie był

Teraz i wtedy, jebane hieny

Aktorska gra i niepotrzebne sceny

Przyjdzie nieraz stąd odpłynąć jak promy Steny

Ja wracam, bo wciąż głodny sceny

Bo kocham miejsce, to i moje mordy wstrętne

Problemy wszędzie, bo ten kraj jest chory

Ale nie zostawia szmatki, gdy nie może chodzić

Ojczyzna — to ona nauczy, wychowa

Więc do góry głowa jak jesteś Polak

Historia burzliwa, bo nie każdy ją kochał

Jeden zdradził, drugi opluł, zniszczyć próbował

Nasz kraj przetrwał, bo był w sercach i głowach

W marzeniach, które człowiek pielęgnował

Wszędzie dobrze, w domu lepiej, ziomek, nie da się ukryć

Ale przyszło wyjechać i pozostawić miejscówki

Przyszło wyjechać i zarobić na długi

Wcale nie przyszło lekko mi zostawić swych ludzi

Samotność nie służy, wóda nie służy, to proste

Chociaż ciężko się nudzić, to myślę o Polsce

U boku mam Polkę, myślę z nią o potomstwie

Któremu jakby nie było tradycje wpoimy polskie

Zbieramy forsę na powrót

Liczę, że szybko wrócimy do kraju ojców

Tęsknię za morzem i za bulwarem w słońcu

Tęsknię za molem i za każdym z ziomków

Mało piszę, w porządku, mógłbym odzywać się częściej

Nie że mam wyjebane, chciałbym czasem mieć więcej

Każdy coś robi, pracuje na szczęście

Mimo, że wyjechałem, wiem, gdzie jest moje miejsce

Moje miejsce na ziemi, mój mały świat

Po tylu latach w końcu ma odpowiedni kształt

I wiem, że nic bym nie zmienił, o to cały ja

Żadna siła nie usunie tych korzeni

Mieszkałem tu i tam, ale tu jest najlepiej

Chociaż za dobrym życiem stoi pasmo wyrzeczeń

Mam o kogo dbać, biorę wszystko na siebie

I żyję, czas jedynym ograniczeniem

Multum zaległych spraw, jebany stres

Ważne miejsca, w których od dawna nie było mnie

Kiedyś tam wrócę, ale teraz muszę biec

Moja presja kroczy za mną kolejny dzień

Nie ulegam jej, wręcz przeciwnie, ziomuś

Ciężko pracuję, bo mam ku temu powód

Rodzina jest dla mnie oazą spokoju

Robię, co mam zrobić i wracam do domu

Miro hacia arriba, veo el cielo

Sé a dónde ir y no necesito verlo todo.

Para dar un nuevo paso con la frente en alto

Cuando amanece y cuando se va la noche, sigue siendo tú mismo

estoy mirando la cuadra donde vivo

Hoy son cuatro plantas con planta baja, varias decenas de apartamentos

En ellos, estas pocas personas que he conocido desde que era un niño

Y en algunos otros lugares, todo el resto

Esta es mi casa, esas pocas paredes grises que la rodean

El banco donde ahumamos al cachorro por primera vez

Primera articulación y primera muerte en el campo

En el que dejamos unas cuantas toneladas de estos silbatos

Han pasado algunos años, algunas personas han venido

Algunas heridas aún duelen ya que algunas desaparecieron.

Algunos sueños están cerca, otros se han ido

El hogar era el hogar después de todo

Aquí es donde nacen mis sueños.

Sólo los que no importaban murieron

Momentos de duda, no miro a través de su prisma

Siento la distancia, aunque las puertas del aeropuerto son tentadoras

Esta es mi casa, mi corazón late aquí

Invito a casi todos, presento una selección

Fue bueno, una vez, será mejor, ven más a menudo

Mostrarás respeto, también amarás este lugar.

Podría hablarte de ajustes durante horas

Rincones oscuros, exteriores contundentes

Sobre acciones, personas, fiestas duras

Bienvenidos a mi casa, conoce las dos caras de la ciudad

Quiero vivir aquí y morir en mi vejez.

Solo aquí un nuevo amanecer podría surgir de la nada

Solo aquí la iniciativa no me deja

Si volviera a nacer, solo aquí y ahora

Estoy sentado en un carrito debajo de la jaula, esperando a mi amigo.

Algún día será arrojado al reloj, porque necesita ser reabastecido

Fresco como un adolescente, luego el rap se arrastraba con nosotros

Pienso a veces que este es mi camino

Sin embargo, dormí mucho, ya que había tenido suficiente.

Pero como sigo aquí, es para arrancarme la voz

Vuelvo a estas páginas, siento el impacto que tuvieron en nosotros

Hacer algo, en realidad, todavía lo es hoy.

Cada año, más niños con amigos

Esquina propia en algún lugar del garaje, el auto está parado.

Nos veremos en cuanto el tiempo lo permita.

Con ellos, o con nosotros, menos a menudo en los clubes, el compromiso ha adquirido un nuevo significado.

Solo quedan estos bloques de la antigua finca.

De un pistilito que sale de allí

Hasta hoy, porque no es fácil mantenerse de pie

Mi hogar - Te invito a su umbral

El mundo ha cambiado un poco, el hogar sigue siendo el hogar

El tiempo ha cambiado un poco, el tipo sigue siendo tipo

Y si no, nunca lo fue

De vez en cuando, jodidas hienas

Juego de actuación y escenas innecesarias.

Vendrá a veces a navegar lejos de aquí como los transbordadores de Stena

Voy a volver porque todavía tengo hambre de la escena.

Porque me encanta el lugar, y por eso mis caras asquerosas

Problemas por todas partes porque este país está enfermo

Pero no deja un trapo cuando no puede caminar

Patria - enseñará, educará

Así que mantén la cabeza en alto si eres polaco

Una historia turbulenta, porque no a todos les encantó

Uno traicionó, el otro escupió, trató de destruir

Nuestro país sobrevivió porque estaba en corazones y cabezas

En los sueños que un hombre apreciaba

Es bueno en todas partes, es mejor en casa, amigo, no puedes ocultarlo.

Pero era hora de irse y dejar las manchas

Es hora de irse y ganar sus deudas

No fue fácil para mí dejar atrás a mi gente.

La soledad no ayuda, el agua no ayuda, es simple

Aunque es difícil aburrirse, estoy pensando en Polonia

Tengo una mujer polaca a mi lado, pienso en descendencia con ella.

¿Quién, después de todo, inculcará las tradiciones polacas?

Estamos recolectando dinero para regresar

Espero que pronto volvamos a la tierra de nuestros padres.

Extraño el mar y el bulevar bajo el sol

Extraño al topo y a cada uno de mis amigos

No escribo mucho, está bien, podría hablar más a menudo.

No es que esté jodido, a veces desearía tener más

Todo el mundo hace algo, trabaja para la felicidad.

Aunque me haya ido, sé a dónde pertenezco

Mi lugar en la tierra, mi pequeño mundo

Después de tantos años, por fin tiene la forma adecuada

Y sé que no cambiaría nada, eso es todo yo

Ninguna fuerza puede eliminar estas raíces

He vivido aquí y allá, pero aquí está lo mejor.

Aunque hay una serie de sacrificios detrás de una buena vida

Tengo a quien cuidar, todo lo asumo yo

Y vivo, el tiempo es el único límite

Un montón de retrasos, maldito estrés

Lugares importantes donde no he estado en mucho tiempo

Volveré algún día, pero ahora mismo tengo que correr

Mi presión me sigue otro día

Yo no me rindo ante ella, al contrario homie

Trabajo duro porque tengo una razón para hacerlo.

Mi familia es un oasis de paz para mí.

Hago lo que tengo que hacer y me voy a casa