Ithaf - Рауф

Bülbüli-qəmzədəyəm, bağü bəharım sənsən

Dəhənü qəddü rüxün, qönçəvü sərvü səmənim

Edəməm tərk, Füzuli, səri-kuyin yarın

Vətənimdir, vətənimdir, vətənimdir, vətənim!

Üzünü məndən nihan еtmək dilərsən, еtməgil!

Gözlərim yaşın rəvan еtmək dilərsən, еtməgil!

Qoymuşam еşqində mən kövnü məkanın varını

Can nədir kim, qəsdi-can еtmək dilərsən, еtməgil!

yo soy un ruiseñor tu eres mi jardin de primavera

La boca está llena de espíritu, los cogollos están llenos de ciprés

No me iré, Fuzuli, mañana.

¡Patria mía, patria mía, patria mía, patria mía!

Si quieres esconder tu rostro de mí, ¡no lo hagas!

Si quieres que mis lágrimas fluyan suavemente, ¡no lo hagas!

En el amor pongo el viejo espacio

¡Quién es el alma, si quieres suicidarte, no lo hagas!