Credo I - Quidam

Dzień się zbudził świtem zaspanym

Ptaki uwolniły śpiew

Aniołowie nieskończoności

Odnaleźli mnie

Biegnę tam, tam gdzie wszystko jest możliwe

Biegnę by, chwytać w dłonie cenne perły dnia

Co skrzydła rozwija i trwa

Ponad cieniem cierpkich snów

To co nam doskwiera to noc

Pejzaże lamp okryły ciemności

Światłem, które wie jak

Przenikać każdy mrok

Nie słyszę szeptu zimnych ust

Widzę tylko to co chcę

Nawet sen dziś jest dla nas

Rozdarte rany

Uleczyć musi czas

Nadzieja będzie przy mnie aż do świtu bo Wierzę

Kiedy czas dopełni się

To sen nie będzie już snem

I kiedy noc pomoże dziennym ptakom

Dotrzeć aż do gwiazd

Będziesz tu przy mnie…

El día amaneció con un amanecer somnoliento

Los pájaros soltaron su canto

Ángeles infinitos

me encontraron

Corro donde todo es posible

Corro para agarrar las perlas preciosas del día en mis manos

Qué alas se despliega y dura

Sobre la sombra de los sueños duros

Lo que nos molesta es la noche.

Los paisajes de las lámparas se oscurecieron

La luz que sabe cómo

Penetrar cada oscuridad

No puedo escuchar un susurro frío

solo veo lo que quiero

Incluso un sueño hoy es para nosotros

heridas desgarradas

El tiempo debe curar

La esperanza estará conmigo hasta el amanecer porque creo

cuando se acabe el tiempo

Este sueño ya no será un sueño

Y cuando la noche ayude a los pájaros del día

Llegar hasta las estrellas

Estarás aquí conmigo...