Radom -

Znowu siedzę na tej ławce, znowu patrzę na ten świat

Jakbym nigdy nie wyjechał, jakby zawsze było tak

I choć tyle się zdarzyło, i choć prawie wszystko mam

Czasem tęsknię tak, czasem czegoś mi brak

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, co powiedziałbym?

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam, czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Tu gdzie wszystko się zaczęło, tu gdzie był mój cały świat

Tutaj była pierwsza miłość, pierwsza strata, pierwszy strach

Znowu siedzę na tej ławce, wspominam tamten czas

I jeszcze tyle chcę, jeszcze tyle mi brak

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, że aż skręca mnie

Czasem bardzo chcę, że aż skręca mnie

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Estoy sentado en ese banco otra vez, estoy mirando este mundo otra vez

Como si nunca me hubiera ido, como si siempre fuera así

Y aunque ha pasado tanto, y aunque tengo casi todo

A veces te extraño así, a veces extraño algo

Si me hubiera conocido a mí mismo de esos años, ¿qué diría?

Si me hubiera conocido a mí mismo de aquellos años, habría dicho

Que aunque tengo todo, a veces lo extraño así, a veces lo deseo tanto

Por corredores verdes

Con la cabeza llena de sueños

quiero correr de nuevo

Todavía no sé nada sobre mí mismo

sin saber nada de ti

Aún creyendo en un milagro

Por corredores verdes

Con la cabeza llena de sueños

quiero correr de nuevo

Todavía no sé nada sobre mí mismo

sin saber nada de ti

Aún creyendo en un milagro

Aquí es donde empezó todo, donde estaba todo mi mundo

Aquí estaba el primer amor, la primera pérdida, el primer miedo

Estoy sentado en este banco otra vez, recuerdo esa vez

Y quiero tanto, todavía me falta tanto

En esta extraña ciudad donde los sueños son más grandes

Si me hubiera conocido a mí mismo de aquellos años, habría dicho

Que aunque tengo todo, a veces lo extraño tanto, a veces lo quiero mucho

Por corredores verdes

Con la cabeza llena de sueños

quiero correr de nuevo

Todavía no sé nada sobre mí mismo

sin saber nada de ti

Aún creyendo en un milagro

Por corredores verdes

Con la cabeza llena de sueños

quiero correr de nuevo

Todavía no sé nada sobre mí mismo

sin saber nada de ti

Aún creyendo en un milagro

En esta extraña ciudad donde los sueños son más grandes

Si me hubiera conocido a mí mismo de aquellos años, habría dicho

Que aunque tengo todo, a veces extraño tanto que me da vueltas

A veces realmente quiero que me tuerza

recuerdo, recuerdo

recuerdo, recuerdo

recuerdo, recuerdo

recuerdo, recuerdo