Djöflasnaran - Pascal Pinon

Eitt sinn ég fann þessa ógnarþrá

Að vera eitt og skilja við annað

Hugurinn tók mig og ég fór að sjá

Allt sem ég vildi og þráði var bannað

Því tíminn stríðir á móti mér

Og engu fæ ég um neitt að ráða

Eitt sár er gróið og annað er

Að vaxa og dafna þar inn í mér

Svo langt er liðið af lífinu

Að ekki er nema von að mér hraki

Ég reyni að gleyma, það sorglega er

Að enn kann ég ei að sleppa taki

En hjartað ræður og hjartað fer

Ávallt sínar eigin leiðir

Og hvað sem verður og hvað sem ber

Vonin vakir og lifir í mér

Una vez sentí esta necesidad de amenazar

Ser uno y entender al otro.

La mente me llevo y fui a ver

Todo lo que quería y quería estaba prohibido

porque el tiempo esta en mi contra

Y no tengo control sobre nada

Una herida se cura y otra se

Para crecer y prosperar allí dentro de mí

Hasta ahora, la vida ha pasado

Que solo hay esperanza para mi recuperación

Estoy tratando de olvidar, es triste

Que aun no se como soltar

Pero el corazón gobierna y el corazón va

Siempre a su manera

Y pase lo que pase y pase lo que pase

La esperanza despierta y vive en mí