Misanthropy - pandemonium

Ciemne chmury zasłoniły świat

A zimny deszcz zmywa zarazę

Zła karma i zła aura zawisła nad waszymi głowami

Ziemia Święta i Święta woda umiera z rąk waszych

Czas nie czeka na nikogo

Oddychamy brudnym powietrzem i pijemy brudną wodę

Bo chciwość wypaliła wasze sumienia

I zniszczyła równowagę

Złożę na waszych grobach gnijące kwiaty pogardy

Gniew za gniew

Śmierć za śmierć

Nazywam rzeczy po imieniu

Kameleony czasów i złodzieje pomysłów

Wasze zdemolowane umysły kaleczą świat

Dusze ścierwa jakby wszy pełzające

Szukam schronienia w cieniu

Unikam światła waszego

Tworzę w ciemności i mroku

Mało kto umiera z podniesioną głową

Będziecie skamleć o litość

Prosząc o wybaczenie

Nadaremnie

Musicie wiedzieć jak to zrobić

Gdy już nie będzie po co żyć

Zmierzam do domu ojca swego

Właściwą i jedyną drogą

Drogą straszną, niebezpieczną i krętą

Droga nieznaną, i pełna podłości

Usłaną żywymi trupami zachłanności.

Nubes oscuras oscurecieron el mundo.

Y la lluvia fría lava la peste

El mal karma y el mal aura se ciernen sobre vuestras cabezas

La Tierra Santa y el Agua Bendita mueren en tus manos

El tiempo no espera a nadie

Respiramos aire sucio y bebemos agua sucia

Porque la codicia ha quemado vuestras conciencias

Y ella rompió el equilibrio

Pondré flores marchitas de desprecio en vuestras tumbas

Enfado por enfado

muerte por muerte

Llamo a las cosas por sus hechizos

Camaleones del tiempo y ladrones de ideas

Tus mentes demolidas mutilan el mundo

Almas de cadáveres como piojos que se arrastran

Estoy buscando un refugio en la sombra

Estoy evitando tu luz

Yo creo en la oscuridad y en la penumbra

Pocas personas mueren con la frente en alto

Llorarás por piedad

pidiendo perdon

En vano

Debes saber cómo hacer esto.

Cuando no hay nada por lo que vivir

voy a la casa de mi padre

El camino correcto y único

Un camino terrible, peligroso y sinuoso

El camino es desconocido y lleno de maldad

Sembrado de muertos vivientes de la codicia.