Narzeczony - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Wiatr zaszumiał między krzewy

Nie w czas, nie w czas, koniu!

Nie w czas chłopcze czarnobrewy

Lecisz tu po błoniu

Nie w czas chłopcze czarnobrewy

Lecisz tu po błoniu

Czy nie widzisz tam nad lasem

Tego kruków stada?

Jak podleci, krąży czasem

I w las znów zapada?

Jak podleci, krąży czasem

I w las znów zapada?

«Gdzieżeś, gdzieżeś, dziewczę, hoże?

Czemuż nie wybieży?»

«Jakże, jakże wybiec może

Kiedy w grobie leży?

Jakże, jakże wybiec może

Kiedy w grobie leży?»

«O, puszczajcie!

Żal mnie tłoczy

Niech zobaczę onę:

Czy konając piękne oczy

Zwróciła w mą stronę?

Czy konając piękne oczy

Zwróciła w mą stronę?»

«Gdy usłyszy me wołanie

Płacz mój nad swą głową

Może z trumny jeszcze wstanie

Zacznie żyć na nowo!

Może z trumny jeszcze wstanie

Zacznie żyć na nowo!»

El viento susurraba entre los arbustos.

¡No a tiempo, no a tiempo, caballo!

No a tiempo, chico de cejas negras

Estás volando en los terrenos aquí

No a tiempo, chico de cejas negras

Estás volando en los terrenos aquí

¿No puedes ver más allá del bosque?

¿Esta bandada de cuervos?

A veces da vueltas cuando vuela

¿Y caer en el bosque otra vez?

A veces da vueltas cuando vuela

¿Y caer en el bosque otra vez?

«¿Dónde estás, dónde estás, oh doncella?

¿Por qué no elegir?»

«Cómo, cómo puede huir

¿Cuándo yace en la tumba?

¿Cómo, cómo puede huir?

¿Cuándo está en la tumba?»

«¡Ay, suelta!

lo siento por mi mismo

Déjame verla:

Están muriendo hermosos ojos

¿Se volvió hacia mí?

Están muriendo hermosos ojos

¿Se volvió hacia mí?»

«Cuando oiga mi llanto

Mi grito sobre mi cabeza

Tal vez se levante del ataúd

¡Comenzará a vivir de nuevo!

Tal vez se levante del ataúd

¡Comenzará a vivir de nuevo! »