Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Mi caricia cuando en un momento feliz

Comenzará a gorjear, gimotear y arrullar:

Él arrulla tan agradablemente y charla y se queja.

Que no querer perder una palabra

No me atrevo a parar, no me atrevo a contestar

Y solo quiero escuchar, escuchar, escuchar

Y solo quiero escuchar, escuchar, escuchar

Pero la vivacidad del habla cuando los ojos del apali

Y comenzará a rosar más las bayas.

clavos de perlas brillan entre las cuentas:

¡Ay!

entonces miro más audaz en mis ojos

Se me saltan los labios y no exijo escuchar

Sólo besa, besa, besa, besa