Nazm - Mohsen Namjoo

چیزی نظیر آتش در راه های ماندگار

روح است در سُخابه و اَفغانم آرزوست

جان بی شُغابه از در انکار می‌رود

خامُش دل می‌دهم، می‌گذرم

من با لباس دژبانی، سست و بی طمع

از میان مردم مست می‌گذرم

سر را به چه می‌افشانی ای مرد بی ولع؟

مهم نیست می‌گویم و می‌گذرم

نظم می‌ماند از من

پشت سبزیِ کاغذی که می‌ماند از من

سَلخ پُخته چنگ چُغلانِشمند می‌اندازم

و سرکُشانه مولازوروَش میمیرم و

مرگ می‌ماند از من

ساژه می‌ماند، یانِش می‌ماند و ما نیستیم

میان دستان سالانتور روزگار بی دلیل می‌میریم

واژه می‌ماند

واش می‌ماند از ما

شاش می‌ماند از ما

کاغانه کوله گنج می‌ماند از ما

ماسیانه شناور شعر شاکالتوس می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌ماند از ما و ما مزمزه می‌ماند از ما

و ما مزمزه می‌کنیم تراوش چاغالکونابش‌مند را

تجربه بیسیده لاک می‌کنیم

نظم می‌ماند از من

مرگ می‌ماند از من

وارطان سخت نگفت

یک دم در این ظلام

درخشید و جَست و رفت… اروپا، پناهنده شد

Algo como el fuego en formas duraderas

El alma anhela en Sukha y Afganistán.

El alma indiscutible es negada

Siento silencio, paso

Estoy usando un vestido ajustado, suelto y codicioso

Paso entre gente borracha

¿A qué le estás tirando la cabeza, hombre codicioso?

No importa lo que diga y pase

El orden se queda conmigo

Detrás de los verdes de papel que quedan de mí

tiro el mazo cocido

Y moriré rebelde

La muerte se queda conmigo

Queda el sujeto, queda el objeto, y nosotros no somos

Morimos sin razón en manos de Salantor

la palabra queda

Lavar se queda con nosotros

Mear queda de nosotros

La bolsa de papel del tesoro nos queda

Queda de nosotros la mascarada flotante de la poesía de Shakaltus

Y lo probamos, lo probamos, y lo probamos, lo probamos

Y saboreamos la descarga emulsionante de las brasas

Barnizamos la experiencia

El orden se queda conmigo

La muerte se queda conmigo

Vartan no dijo duro

Una cola en esta opresión

Brilló y viajó a Europa, se convirtió en refugiado.