Месяц - ЛЯПИС 98

У адзiнстве чакаў цемру,

З’яўляўся хвалюючы сэнс.

Вадзiў iндзейскую хеўру

У цёмны харкаўскi лес.

Глядзеў у глыбокi калодзеж,

Там жыў бескрылы анёл.

Шукаў чарадзея.

А дзе ж ён?

Хацеў, каб на месяц адвёў.

Прыпеў:

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Хаваўся ў цудоўны асiннiк,

Дзядуля шукаў з бiзуном.

Наводзiў на поўнач гадзiннiк,

Каб здацца ночы ў палон.

Вера мая — восень,

Сонца толькi ў снах.

Маiх архангелаў - восем,

Ляцяць, як птушкi на дах.

Прыпеў:

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Oscuridad esperada en unidad,

Había un significado emocionante.

Conducía un hevra indio

En el bosque oscuro de Kharkiv.

Miró en el pozo profundo,

Allí vivía un ángel sin alas.

Buscando un mago.

¿Y dónde está?

Quería tomarme un mes.

Coro:

La luna es mi hermano.

Mi mes.

La luna es mi hermano.

Mi mes.

Se escondió en un hermoso álamo,

El abuelo estaba mirando con un bisonte.

Apuntó el reloj hacia el norte,

Entregarse a una noche de cautiverio.

Mi fe es otoño,

El sol solo está en los sueños.

Mis arcángeles son ocho,

Vuelan como pájaros en el techo.

Coro:

La luna es mi hermano.

Mi mes.

La luna es mi hermano.

Mi mes.

La luna es mi hermano.

Mi mes.

La luna es mi hermano.

Mi mes.