Czas - Lao Che

Czekaj dni siedem

Być może zimnych i wietrznych

Ale dni siedem jedynie

Bo ósmy będzie wieczny

Puść go i nie trzymaj

Nie skręcaj, nie naginaj

Capniesz go za łachy, będzie wierzgał, fikał

Przez palce wyciekał

Bo ten który minął, do ciebie nie należał

I ten który nadejdzie, także twój nie będzie

Bo ten który minął, do ciebie nie należał

I ten który nadejdzie, także twój nie będzie

Czekaj dni siedem

Być może zimnych i wietrznych

Ale dni siedem jedynie

Bo ósmy będzie wieczny

Nowy lichy lizie, stary wspomnisz

Jeśli nowy cudny, stary zapomnisz

Ale wiedz iż nie ma wcześniej i nie ma też później

Więc co u licha teraz?

Jest tylko tu i teraz

Tu i teraz

Tu i teraz

Tu i teraz

Tu i teraz

Bo ten który minął, do ciebie nie należał

I ten który nadejdzie, także twój nie będzie

Bo ten który minął, do ciebie nie należał

I ten który nadejdzie, także twój nie będzie

Espera siete días

Quizás frío y ventoso

pero solo siete dias

porque la octava sera eterna

Déjalo ir y no lo sostengas.

No torcer, no doblar

Agarras sus harapos, él pateará, pateará

Estaba goteando a través de mis dedos

Porque el que pasó no te pertenecía

Y el que vendrá tampoco será tuyo

Porque el que pasó no te pertenecía

Y el que vendrá tampoco será tuyo

Espera siete días

Quizás frío y ventoso

pero solo siete dias

porque la octava sera eterna

Nueva lamida bastarda, menciona la vieja

Si el nuevo es maravilloso, olvidarás el viejo.

Pero sé que no hay antes y no hay después

Entonces, ¿qué diablos ahora?

Solo hay aquí y ahora

Aquí y ahora

Aquí y ahora

Aquí y ahora

Aquí y ahora

Porque el que pasó no te pertenecía

Y el que vendrá tampoco será tuyo

Porque el que pasó no te pertenecía

Y el que vendrá tampoco será tuyo