Bréfið -

Ég skrifa bréf þótt skaki vindar hreysi

Og skrifta fyrir þér

Ég tíunda mitt eigið auðnuleysi

Og allt sem að miður fer

Því hafin yfir hversdagsleikann gráa

Ert þú hjartans vina mín

Ég ljósið slekk og langt í fjarskann bláa

Leitar hugurinn til þín

Svo ber ég eld að bréfkorninu mínu

Þá batnar vistin hér

Því fölur loginn fyllist brosi þínu

Sem að fyrirgefur mér

Og þannig brúar þessi litla skíma

Þagnarinnar hyl

Þú huldumey sem handan rúms og tíma

Hefðir getað verið til

Svo ber ég eld að bréfkorninu mínu

Þá batnar vistin hér

Því fölur loginn fyllist brosi þínu

Sem að fyrirgefur mér

Og þannig brúar þessi litla skíma

Þagnarinnar hyl

Þú huldumey sem handan rúms og tíma

Hefðir getað verið til

Escribo cartas aunque los vientos sean fuertes

y escribir para ti

Diezmo mi propia impotencia

Y todo eso lamentablemente va

Por lo tanto, comenzó sobre el gris cotidiano

¿Eres mi querido amigo?

Apago la luz y lejos en el azul distante

La mente te busca

Luego prendí fuego a mi membrete

Entonces la oferta mejora aquí.

Porque la pálida llama llena tu sonrisa

que me perdona

Y así une esa pequeña sombra

El abismo del silencio

Tu doncella oscura que está más allá del espacio y el tiempo

Podrían existir tradiciones

Luego prendí fuego a mi membrete

Entonces la oferta mejora aquí.

Porque la pálida llama llena tu sonrisa

que me perdona

Y así une esa pequeña sombra

El abismo del silencio

Tu doncella oscura que está más allá del espacio y el tiempo

Podrían existir tradiciones