O.P.A. - Heideroosjes

Opa was tachtig, gysiek nog heel sterk

Ging elke zondag te voet van huis naar kerk

Dagen zat hij voor het raam, hij groette iedereen

Altijd kinderen over de vloer, mensen om hem heen

Maar op een dag besliste kleinzoon, opa was te oud

Hij kocht het huis en heeft 't toen verbouwd

Opa werd getrransporteerd naar een bejaardenflat

Daar kreeg hij op dertien hoog een kamer met een bed

Aan verzorging had opa beslist geen gebrek

Drie maal daags een maaltijd en soms een kort gesprek

Maar opa mistte zijn huisje, zijn raam, en zijn straat

De buurt waarin zijn leven ligt, daar waar zijn huisje staat

Maar opa is weggestopt, opgeruimd en neergedropt

Bedankt voor uw werk, u kunt nu gaan

Opa is geconserveerd en uit de maatschappij geweerd

Uw tijd is nu voorbij, u kunt nu gaan

Zo een keer per jaar komt kleinzoon nog eens langs

Een kort bezoekje, het heeft altijd iets wrangs

Kleinzoon vertelt over de zaak, zijn vrouw, het huis

Dat huisje in die leuke buurt, dat was opa’s thuis

Kleinzoon zegt «Opa, ik moest maar weer eens gaan»

De koffie nog niet op maar de plicht is toch gedaan

En opa denkt stilletjes, waaraan heb ik dit verdient?

Diep bij opa binnen is het zijn hart dat heel hard grient

Opa is gestorven, hij kon het niet meer aan

Zijn hele leven hard gewerkt en toen moest hij gaan

Opa is langzaam vermoord en dat heeft een jaar geduurd

Maar kleinzoon is gelukkig in dat huisje in die leuke buurt…

El abuelo tenía ochenta años, físicamente todavía muy fuerte.

Caminé de casa a la iglesia todos los domingos

Durante días se sentó frente a la ventana, saludó a todos

Siempre niños en el suelo, gente a su alrededor.

Pero un día el nieto decidió que el abuelo era demasiado viejo.

Compró la casa y luego la renovó.

El abuelo fue transportado a un piso de retiro.

Allí consiguió una habitación con una cama en el piso trece.

Al abuelo ciertamente no le faltaron cuidados.

Tres veces al día una comida y a veces una breve conversación.

Pero el abuelo extrañaba su casa, su ventana y su calle

El barrio donde reside su vida, donde se encuentra su casa

Pero el abuelo está escondido, limpio y tirado

Gracias por tu trabajo, ya puedes irte.

El abuelo ha sido conservado y expulsado de la sociedad.

Tu tiempo ha terminado, puedes irte ahora

Aproximadamente una vez al año, el nieto viene de nuevo.

Una visita corta, siempre tiene algo de amargo

El nieto habla sobre el negocio, su esposa, la casa.

Esa casa en ese lindo vecindario, esa era la casa del abuelo

El nieto dice «Abuelo, debería ir otra vez»

Aún no he terminado el café, pero el deber está hecho de todos modos.

Y el abuelo piensa en silencio, ¿qué hice yo para merecer esto?

En el fondo del abuelo es su corazón el que gime muy fuerte

El abuelo murió, ya no pudo más.

Trabajó duro toda su vida y luego tuvo que irse

El abuelo fue asesinado lentamente y eso duró un año.

Pero el nieto está feliz en esa casa en ese lindo vecindario…