Twee motten - Dorus

Zeg meneer Cor Stein, neem me niet kwalijk dat ik even

Onderbreek, maar

Zou u mij misschien even op mijn rug willen krabbelen?

(Zeg Dorus, heb je nou niks beters voor me?)

Neeneeneenee, mot je even goed luisteren, 't is niet

Wat u denkt, maar

Kijk effe in m’n kraag, hier, moet je opletten

Refr.:

Er wonen twee motten, in me ouwe jas

En die twee motten, die wonen d’r pas

Je raakt gewoonweg van je stuk as je 't ziet dat

Pril geluk

Hij vreet me hele jas kapot, alleen voor haar die

Dot van een mot

Ik noem haar Charlotte, en hem noem ik Bas

Die dotten van motten, in me ouwe jas

Ik voelde me eerste een beetje belaagd

Ik dacht «'t is net of 'r wat aan me knaagt»

Maar toen kreeg ik die gaten in de gaten

Ik dacht nog even hoe heb ik 't nou

Maar toen begreep ik 't al gauw

Ik zag twee motten in die gaten zitten praten

Ik greep meteen naar de DDT maar daar verwoest je zo’n

Huwelijk mee

En besloot meteen, ik zal dat echtpaar dan maar laten

Refr

Ik ben een geboren eenzaam mens

Maar 't was me eigen wijze wens

Een echt verbond heb ik steeds kunnen verhinderen

Puh, en dan zeggen m’n relaties tegen mij

«Hee joh, breng toch die jas naar de stomerij

Want dat vod dat begint al knapjes te verminderen»

Maar ja, zo’n vagebond als ik die komt pas reuze in

Z’n schik

Met zo’n ouwe jas, twee motten en tien mottenkinderen

Een familie motten woont 'r in m’n jas

Ik laat ze ravotten als een kleuterklas

Nou zitten ze boven in me kraag en eten zich een volle

Maag

Ze vreten m’n hele jas kapot omdat een mot toch leven

Mot

Die lieve Charlotte en mottige Bas

Met hun dotten van motten wonen in m’n jas

Diga Sr. Cor Stein, discúlpeme por un momento

interrumpir, pero

¿Te importaría rascarme la espalda un momento?

(Di Dorus, ¿no tienes nada mejor para mí?)

No, no, escucha atentamente, no es

Lo que piensas, pero

Fíjate en mi cuello, aquí tienes que prestar atención

Árbitro.:

Dos polillas viven en abrigo viejo

Y esas dos polillas, solo viven allí.

Simplemente pierdes tu pieza cuando la ves.

Buena suerte

Se come todo mi abrigo, solo para ella

Punto de una polilla

La llamo Charlotte, y lo llamo Bas

Esos puntos de polillas, en mi viejo abrigo

Me sentí un poco traicionado al principio.

Pensé «es como si algo me estuviera carcomiendo»

Pero luego me di cuenta de esos agujeros

Pensé por un momento cómo estoy

Pero pronto entendí

Vi dos polillas hablando en esos agujeros

Inmediatamente agarré el DDT, pero destruyes uno de esos

matrimonio con

Y decidido de inmediato, dejaré en paz a esa pareja.

Árbitro

soy una persona solitaria de nacimiento

Pero fue mi propio deseo sabio

Siempre he sido capaz de impedir una alianza real

Puh, y luego mis parientes me dicen

“Oye amigo, lleva ese abrigo a la tintorería

Porque ese trapo que ya empieza a menguar bastante»

Pero si, un vagabundo como yo solo viene en gigante

Es agradable

Con uno de esos viejos abrigos, dos polillas y diez polillas niños

Una familia de polillas vive en mi abrigo

Los dejo retozar como una clase de jardín de infantes

Ahora se sientan en la parte superior de su cuello y comen una comida completa.

Estómago

Me comen todo el abrigo en pedazos porque una polilla está viva

Polilla

Esa querida Charlotte y Motty Bas

Con sus puntos de polillas viviendo en mi abrigo