Telefon - Diox, The Returners

Znowu zachodzi słońce, jestem w jednym z miast

Stoję na peronie dworca, który mierzy czas

Wiem, że jesteś sama, tak jak ja jestem sam

Trzymam w ręku telefon, numer doskonale znam

Numer sprzed lat, numer, który wiele słyszał

Obietnice bez pokrycia, które pękły jak klisza

Przed oczami mam obrazy, których nikt nie widział

Ale wszystko to proch, gdy na ziemię spada kryształ

Myślę by zadzwonić, wciskam pierwszą z cyfr

Kilka lat życia mija, nim wybiorę drugą z nich

Wszystko się przewija, mija jak sekundowy film

Mija czas, mijam ja, życie mija w kilka chwil

Widzę Twoją twarz w obrazach naszej przeszłości

Twoje oczy, gdy mówiłem szczerze o miłości

Twoje oczy, gdy układaliśmy wspólnie plany

Te, w których nie było nienawiści i zdrady

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Zanim wybiorę trzecią z cyfr w telefonie

Wchodzę w kolejną dobę, puste serce jak peron

Wypełniam je nadzieją, że kiedyś Ci opowiem

I wybaczysz mi wszystko, między prawdą a betonem

Każdy mój wers był dedykowany Tobie

W jej oczach widzę błysk, dziś sam nie wiem co niosę

Upadki tak niskie, że nie dostrzegę okiem ich

Patrząc na ziemię, ze wstydu spuszczając głowę i

Kolejne dwie wybieram ruchem z pamięci

Cztery pięć sześć pięć cztery, świat się kręci

Wiem ile nadziei zbudowałem przez lata

Wiem ile zrujnowałem, widzę, że świat zawraca

Wiem ile trosk, łez, bólu wiele niosłem

Zapiszę to na wosk (?) to Ty tworzysz historię

Zanim wybiorę ostatnie dwie i zadzwonię

Numer jeden, podpowiada książka w telefonie

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Dzwoniłem wiele razy, nie raz z problemami

Twój głos dodawał mi zawsze nadziei i wiary

Nadziei w lepsze jutro, wiary, że damy radę

Z lojalnym składem tylko Ty dałaś radę

Ja nie koniecznie jak spinacz o siódmej rano

Jestem z tych co późno zasypiają, późno wstają

Ten kac jest moralny, ten stan jest fatalny

Ten plan, który miałem nie staje się triumfalny

Przedostatnia cyfra, ja czuję się ostatni

Gdy wybieram ostatnią, to tonę na dnie jak statki

Strach na pokładzie, gdzie jestem kapitanem

Ja wziąłbym Cię za rękę i chętnie poszedł dalej

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Nie mam odwagi, mam tylko strach w oczach

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Chcę Ci powiedzieć, że zawsze będę Cię kochał

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Dziś to wszystko wraca.

Przepraszam.

El sol se está poniendo otra vez, estoy en una de las ciudades

Estoy parado en la plataforma de la estación que mide el tiempo

Sé que estás solo como yo estoy solo

Tengo el teléfono en la mano, sé perfectamente el número.

Un número de hace años, un número que escuchaba mucho

Promesas sin recubrimiento que se rompieron como un cliché

Ante mis ojos tengo fotos que nadie ha visto

Pero todo es polvo cuando el cristal cae al suelo

Pienso llamar, presiona el primer digito

Pasan varios años de mi vida antes de elegir la segunda

Todo se desplaza como una segunda película.

El tiempo pasa, yo paso, la vida pasa en unos instantes

Veo tu cara en las fotos de nuestro pasado

Tus ojos cuando hablé honestamente de amor

Tus ojos mientras hacíamos planes juntos

Aquellas donde no hubo odio ni traición

Tengo mucho que decirte hoy

Sé que el tiempo ha pasado para siempre

Tenía que ser así, tú mismo lo sabes mejor

Esos días han pasado, hoy todo vuelve.

Antes de elegir el tercer dígito en mi teléfono

Voy al día siguiente, corazón vacío como una plataforma

Los lleno con la esperanza de que algún día te lo diré

Y me perdonarás por todo entre la verdad y lo concreto

Cada una de mis líneas fue dedicada a ti

Veo un destello en sus ojos, hoy no se que llevo

Cae tan bajo que no puedo verlos

Mirando al suelo, bajando la cabeza avergonzado y

Elijo los siguientes dos con un movimiento de memoria.

Cuatro cinco seis cinco cuatro, el mundo gira

Sé cuánta esperanza he construido a lo largo de los años.

Sé cuánto he arruinado, puedo ver el mundo retrocediendo

Yo se cuantas preocupaciones, lagrimas y dolor he estado cargando

Lo pondré en cera (?) Tú haces la historia

Antes de elegir los dos últimos y hacer una llamada

Número uno, dice la guía telefónica

Tengo mucho que decirte hoy

Sé que el tiempo ha pasado para siempre

Tenía que ser así, tú mismo lo sabes mejor

Esos días han pasado, hoy todo vuelve.

Llamé muchas veces, ni una sola vez con problemas

Tu voz siempre me ha dado esperanza y fe

Esperanza de un mañana mejor, fe en que podemos lograrlo.

Solo tú lo lograste con un escuadrón leal

No necesariamente me gusta el clip a las siete de la mañana.

Soy de los que se duermen tarde, se levantan tarde

Esta resaca es moral, este estado es terrible

Este plan que tenía no está triunfando

Penúltimo número, siento el último

Cuando elijo el último, me hundo hasta el fondo como barcos

Miedo a bordo donde yo soy el capitán

Te tomaría de la mano y con gusto seguiría

no me atrevo a preguntar si me perdonaras

No me atrevo, solo tengo miedo en los ojos

no me atrevo a preguntar si me perdonaras

quiero decirte que siempre te amare

Tengo mucho que decirte hoy

Sé que el tiempo ha pasado para siempre

Tenía que ser así, tú mismo lo sabes mejor

Hoy todo vuelve.

Lo siento.