Gent - Diggy Dex, Linde Schöne

In de stad vandaag denken wij niet aan morgen

Normaal grijs, maar voor ons vrij van de wolken

En de pleinen die bevolken zich

Met de monsieurs en de mademoiselles die vrij van zorgen zijn

Tijd voor jou, tijd voor mij, wij zijn nu vrij

Het vleeshuis gepaseerd en rechtsaf bij de Rijn

Het van de paters die zich laafden aan drank

We keken naar de rivieren en zeiden «Wat mooi net als wij»

Net als wij

Net als wij

Net als wij

Ik zat mezelf net af te vragen

Als deze huizen konden praten

Wat waren de verhalen dan?

Wie hebben ze gezien en wie hen ook weer verlaten?

Wie oh wie bracht die magie naar deze stad?

Of misschien…

Ligt het aan jou en aan mij

Dat ik druis in de steden en zweef op de golven

Vol van jou, wil vergeten de pijn

En de tijd vergeet heel even ons

En bij jou zijn

Zo ver weg

Zo dichtbij

En we duiken dan zo de nacht in, maar de White Cat die is dicht

Is geen probleem, wij slenteren zo wel door dan tot het daglicht

En m’n hand is op de plek daar waar de palm van jouw hand is

Na die tien jaar is er blijkbaar veel meer wat er in het vat zit

Het is prachtig wat er omloopt in ons hoofd

En wij kijken naar de locals in Rococo, die daar ook zijn net als wij

Net als wij

Net als wij

Net als wij

Ligt het aan jou en aan mij

Dat ik druis in de steden en zweef op de golven

Vol van jou, wil vergeten de pijn

En de tijd vergeet heel even ons

En bij jou zijn

Zo ver weg

Zo dichtbij

En la ciudad de hoy, no pensamos en el mañana

Normalmente gris, pero despejado de las nubes para nosotros.

Y las plazas que pueblan

Con de monsieurs y de mademoiselles que son despreocupadas

Tiempo para ti, tiempo para mí, ahora somos libres

Pase la casa de la carne y gire a la derecha en el Rin.

Es de los padres que se entregaron a la bebida

Miramos los ríos y dijimos «Qué bonitos como nosotros»

Como nosotros

Como nosotros

Como nosotros

solo me preguntaba

Si estas casas pudieran hablar

Entonces, ¿cuáles eran las historias?

¿A quién vieron y quién también los dejó?

¿Quién oh quién trajo esa magia a esta ciudad?

O tal vez…

¿Depende de ti y de mí?

Que manejé en las ciudades y floté sobre las olas

Lleno de ti, quiero olvidar el dolor

Y el tiempo nos olvida por un momento

y estar contigo

Tan lejos

Tan cerca

Y luego nos sumergimos en la noche, pero el Gato Blanco está cerrado

No hay problema, seguiremos paseando hasta el amanecer.

Y mi mano está en el lugar donde está la palma de tu mano

Después de esos diez años aparentemente hay mucho más de lo que hay en el barril.

Es hermoso lo que circula en nuestra cabeza

Y miramos a los lugareños en rococó, que también están ahí como nosotros.

Como nosotros

Como nosotros

Como nosotros

¿Depende de ti y de mí?

Que manejé en las ciudades y floté sobre las olas

Lleno de ti, quiero olvidar el dolor

Y el tiempo nos olvida por un momento

y estar contigo

Tan lejos

Tan cerca