Dokkum 754 - Countess

Ziet het verleden en ken de toekomst

Wat eens was zal wederom zijn

Een man loopt door het woud

Zijn haar is kort, gehuld in bruine pij

Op zijn borst een houten kruis

Een vijand, een indringer, dat is hij!

Hij spreekt over een vreemde god

Hij spreekt van vrede en vergeven

Maar kapt onze Wodanseik

Bonifatius zal niet lang meer leven

Spoedig voelt d’indringer onze toorn

Een bloedige overval zonder genade

Zijn heilige boek biedt geen bescherming

Tegen onze barbaarse zwaarden

De prediker der leugens is geslagen

Met hem al zijn metgezellen

Na bloed vloeit bier, een vreugdevuur

Laat dit allen doorvertellen

Maar wee!

de predikers blijven komen

Beschermd door grote troepen soldaten

Doop of dood wordt onze keuze

O!

hebben de goden ons verlaten?

Al dit gebeurde lang geleden

Na meer dan 1000 jaren pijn

Zijn wij terug om af te rekenen

Wat eens was zal wederom zijn!

Ver el pasado y conocer el futuro

Lo que una vez fue volverá a ser

Un hombre camina por el bosque.

Su cabello es corto, envuelto en túnica marrón.

En su pecho una cruz de madera

¡Un enemigo, un invasor, ese es él!

Habla de un dios extraño

Habla de paz y perdón.

Pero corta nuestro Wodanseik

Bonifacio no vivirá mucho

Pronto el intruso siente nuestra ira

Un sangriento robo sin piedad

Su libro sagrado no ofrece protección.

Contra nuestras espadas bárbaras

El predicador de mentiras es herido

Con él todos sus compañeros

Después de que la sangre fluya cerveza, una hoguera

Que todos pasen esto

Pero ¡ay!

los predicadores siguen viniendo

Protegido por grandes tropas de soldados.

El bautismo o la muerte se convierte en nuestra elección.

¡Oh!

¿Nos han abandonado los dioses?

Todo esto pasó hace mucho tiempo

Después de más de 1000 años de dolor

¿Volvemos a la caja?

¡Lo que una vez fue volverá a ser!