Bard Van Het Verleden - Countess

Ik ben de bard van het verleden

Luister naar mijn tragisch lied

De nevelen van het vervlogene

Gaan uiteen als ik dit gebied

Ooit waren er chaos en leegte

Tussen vuur en ijs ingesloten

Tot een grote reus ontstond

Goden kwamen onverdroten

Gedrieën velden zij de gigant

Uit zijn enorme kolossenlijf

Schiepen zij de Midden-Gaarde

Eer zij bouwden het godenverblijf

Uit zijn vlees de aarde

Uit zijn bloed de zee

Uit zijn botten de bergen

Uit chaos creëerden zij orde

Zon en maan, dag en nacht

Dwerg en mens schiepen zij

De Azen-Gaarde in al zijn pracht

Veel nut hadden wij van de goden

Die zich vaak onder ons begaven

Immer beschermde Donar ons

Wodan gaf ons de sterke staven

De goden leerden wijze lessen

Lachen deden zij ons ook vaak

Het zingen van de daden der goden

Was een geëerde en heilige taak

Te hunner ere verrezen tempels

In Midden-Gaarde al was goed

Duizenden jaren aanbaden wij

De ware goden van ons bloed

Tot een vreemd geloof ons knechtte

Onderdrukking ons lot van vele jaren

Amper konden wij de herinnering

Aan de goden van weleer bewaren

Ik ben de bard van het verleden

Mijn verzen doen de goden ontwaken

Uit de mist treden zij tevoorschijn

Nimmer meer zullen wij hen verzaken

Soy el bardo del pasado

Escucha mi canción trágica

Las nieblas del pasado

Rompe cuando esté en esta área

Una vez hubo caos y vacío

Atrapado entre el fuego y el hielo

Hasta que surgió un gran gigante

Los dioses vinieron impertérritos

Tres de ellos cayeron al gigante

De su enorme cuerpo colosal

¿Crearon el Jardín Medio?

Antes de que construyeran la morada de los dioses

De su carne la tierra

De su sangre el mar

De sus huesos las montañas

Crearon orden a partir del caos.

Sol y luna, día y noche

Enano y hombre que crearon

El Azen-Gaarde en todo su esplendor

Tuvimos mucho uso de los dioses

Quien a menudo caminó entre nosotros

Donar siempre nos protegió

Wodan nos dio las varas fuertes

Los dioses enseñaron sabias lecciones

A menudo también nos hacían reír.

Cantando las hazañas de los dioses

Fue una tarea honrada y sagrada

Templos levantados en su honor

En Middle-Garde ya era bueno

Durante miles de años adoramos

Los verdaderos dioses de nuestra sangre

A una fe extraña nuestro siervo

Opresión nuestro destino de muchos años

Apenas podíamos distinguir el recuerdo

A los dioses de la antigüedad

Soy el bardo del pasado

Mis versos despiertan a los dioses

De la niebla emergen

Nunca más los abandonaremos