Sierpień - Coma

Lato wybuchło z całych sił

W knajpach dziewczęta piją sok

Chłopcom nie było nigdy wstyd

Poprzez dym chwytać ich młody wzrok

Droga wymyka się spod stóp

Miasto przechyla się przez mrok

Meteoryty suną w dół

Rozmyła się w kolejną noc granica snu

W niedorzeczności naszych ciał

W zaprzepaszczonej ciszy serc

Doczekaliśmy wrzasku dnia

Taki wstyd zdarza się tylko raz

Za kryształową ścianą słów

Za nieprzebytym lasem kłamstw

Chowa się ze mną dobry duch

Pod niebem wiatr pogania los, zatacza łuk

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba!

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, trzeba…

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść!

Tak trzeba!

Tak trzeba, tak trzeba…

El verano estalló con todas sus fuerzas

Las chicas beben jugo en los pubs.

Los chicos nunca se avergonzaron

Atrapa sus ojos jóvenes a través del humo

El camino se desliza debajo de mis pies

La ciudad se inclina a través de la oscuridad

Los meteoritos se deslizan hacia abajo

El límite del sueño se desdibujó en la noche siguiente

En los absurdos de nuestros cuerpos

En el desperdiciado silencio de los corazones

Vivimos para ver el grito del día

Esta vergüenza solo pasa una vez

Detrás de la pared de cristal de las palabras

Detrás del impenetrable bosque de mentiras

Un buen espíritu se esconde conmigo

El viento lanza el destino bajo el cielo, hace un arco

Perfectamente desapareciendo el tiempo

perfecto y no hay nada

Voy aún más lejos solo

¡Ve aún más lejos!

¡Tienes que!

¡Tienes que!

Perfectamente desapareciendo el tiempo

perfecto y no hay nada

Voy aún más lejos solo

¡Ve aún más lejos!

¡Tienes que!

Tienes que, tienes que...

Perfectamente desapareciendo el tiempo

perfecto y no hay nada

Voy aún más lejos solo

¡Ve aún más lejos!

¡Tienes que!

Tienes que, tienes que...