Dvoje - Colonia

Da mi srce ima krila, poletjelo bi

I trnci tijelom prolaze mi

Razuzdane misli k’o pčele se roje

Ne mogu te izbacit' iz glave svoje

Odavno već nisam okusila nemir

Jer naša jutra su privatni svemir

Oprosti mi što činim ovaj grijeh

Što posesivno čuvam naš savršen svijet

Ni ledene zime, kiše, oluje

Olovno more, gromovi, munje

I starost, i vrijeme što nam godine broje

Rastavit' neće nas dvoje

Ako ikad osjetiš da smo izgubljeni

Male mrve Sunca sačuvat ću ti

Da ugriju te nježno, tiho i lako

Ako ikad krene zlo i naopako

Odavno već nisam okusila nemir

Jer naša jutra su privatni svemir

Oprosti mi što činim ovaj grijeh

Što posesivno čuvam naš savršen svijet

Ni ledene zime, kiše, oluje

Olovno more, gromovi, munje

I starost, i vrijeme što nam godine broje

Rastavit' neće nas dvoje

Si mi corazón tuviera alas, despegaría

Y hormigueos pasan por mi cuerpo

Pensamientos desenfrenados como enjambre de abejas

no puedo sacarte de mi cabeza

No he probado el malestar en mucho tiempo

Porque nuestras mañanas son un universo privado

Perdóname por cometer este pecado

Que guardo posesivamente nuestro mundo perfecto

Sin inviernos helados, sin lluvia, sin tormentas

Mar de plomo, truenos, relámpagos

Y la edad, y el tiempo que cuenta nuestros años

los dos no seremos separados

Si alguna vez te sientes perdido

Te guardaré migas de sol

Para calentarte suave, silenciosa y fácilmente

Si el mal alguna vez sale mal

No he probado el malestar en mucho tiempo

Porque nuestras mañanas son un universo privado

Perdóname por cometer este pecado

Que guardo posesivamente nuestro mundo perfecto

Sin inviernos helados, sin lluvia, sin tormentas

Mar de plomo, truenos, relámpagos

Y la edad, y el tiempo que cuenta nuestros años

los dos no seremos separados