Paha - Canfeza

Kaçıp kaybolmana fırsat veriyor pus

Elimden gittin ama içimden geliyorsun

Ağzından çıkan kalbime giriyor, sus!

İşime geliyorken, gücüme gidiyorsun

Dışım bırak geçmiş diyor, içim gelecek

Gelecek diye beklerken içim geçmiş

Hem bu saatten sonra ne için gelecek?

Ona desin ki biri;

bunun için geçmiş

Sabahın hayrı şer, şerri hayır gecenin

Sabahı görüyorsak geldi ayın eceli

Seviyorken ayrılmak bir garip tecelli

Ayrıyken sevmeyi de bir biz becerdik

Tek tekrarı olmayacak sonsun

Olsun da nasıl olursa olsun

Ucu bucağı görünmeyen sonsuz…

Olsun da nasıl olursa onsuz

Hava serin mi oralarda?

İçimde cehennemden korolar var

Gönlüm alev alacak kadar kor olanda

Vazgeçmeyi beceremem ki zor olandan

Ölsem de yerine birini koymazdım

Vazgeçmek zorunda mısın?

Az geçsen olmaz mı?

Öldürsen de yerime birini doymazdın

Konuşamıyorsun madem, yaz geç sen olmaz mı?

Tutsaklık, ölüm, dahası var;

Hepsi sana ulaşmak pahasına

Ya düşer başım dizlerine

Ya da nasip olur bir hasıma

Ödül koymuş zaman başıma

Zaten dünyada sayılı aşım var

Bakmayacak gözümün yaşına

Nice ölenlerden nice yaşım var

Alalım en başından, bir musalla taşında

Yaşam el etek çekmiş tırnağından, saçından

Tükenmiş neşen de, hasretin de, acın da

Sapmış beden yaşam amacından

Vuslat dik bir dağ yamacında

Görüyorum her şey net, tam açım da

Bir savunma var doğanın anacında

Denize sudan zarar gelmez, kara çığdan

Ben yola çıktım ama yol sana çıkmadı

Ben de sana çıkmayan bu yoldan çıkmadım

Bir kapıyı kapatan, birini açar

Sana tüm kapılar kapanır da kalp kapım açık kalır

Güneş sana doğar, sular sana doğru akar

Ay sana vurur, sesin gönlümü yakar

Sen ses edince sesinden utanır saka

Sen gülünce bitki örtüm papatyalar takar

Sen gelirsen siyahından sıyrılır geceler

Sen yanımda ol duacın olur tüm secerem

Sen gelirsen bir kandile sığar bütün geceler

Sen yanımda olursan ben gülerim ecele

Gözbebeğim sen bir ağla, gerek kalmaz suya

Sen fısılda, sağır sultan bile duyar

Adamlık öğretirsin en çıkmayacak huya

Sen niyet et yeter ki tüm cemaat uyar

Orada feryat et, burada bir can ölür

Bir nefes üfle yeter kuş kaybeder yönü

Ateşin yakar, damla suyu kalmaz gölün

Işığın bir defalık kartal eder körü

La neblina te da la oportunidad de perderte

Te has ido pero vienes a través de mí

Lo que sale de tu boca entra en mi corazón, ¡cállate!

Cuando vienes a mi trabajo, vas a mi poder

Mi exterior dice dejar el pasado, mi interior es el futuro

Mientras esperaba que llegara, me desmayé

Además, ¿a qué vendrá después de este tiempo?

Que alguien le diga;

pasado por eso

Lo bueno de la mañana es malo, lo malo de la noche es

Si vemos la mañana, ha llegado la hora de la luna.

Partir mientras amas es una extraña manifestación

También logramos amar estando separados

Eres el último que no se repetirá

no importa cómo

Sin fin sin fin…

De todos modos, sin ella

¿El clima es fresco allí?

Tengo coros del infierno dentro de mi

Cuando mi corazón es lo suficientemente brasa como para incendiarse

No puedo renunciar a la difícil

Incluso si muriera, no pondría a nadie en su lugar

¿Tienes que rendirte?

¿No puedes simplemente pasar?

Incluso si me mataras, no tendrías suficiente de mí

Si no puedes hablar, estamos a finales de verano, ¿no?

Hay cautiverio, muerte, más;

Todo a expensas de alcanzarte

O mi cabeza cae sobre tus rodillas

O le puede pasar a un enemigo

Cuando pones una recompensa por mi cabeza

Ya hay varias vacunas en el mundo

no mira mi edad

Tengo una linda edad de los que murieron

Vamos a tomarlo desde el principio, en una piedra de musalla

La vida se ha encogido de sus uñas y cabello

Tu alegría agotada, tu anhelo, tu dolor

Cuerpo desviado de su propósito de vida.

Vuslat en la empinada ladera de una montaña

Veo todo claro, bien abierto

Hay una defensa en la madre de la naturaleza.

No hay daño en el mar por el agua, por la avalancha negra.

Partí, pero el camino no conducía a ti

Yo tampoco deje este camino que a ti no conducía

El que cierra una puerta abre otra

Todas las puertas están cerradas para ti, pero la puerta de mi corazón permanece abierta.

El sol sale sobre ti, las aguas corren hacia ti

La luna te golpea, tu voz me hiere el corazón

Cuando haces un sonido, se avergüenza de tu voz.

Cuando sonríes, mi vegetación se viste de margaritas

Si vienes, las noches se librarán de tu negrura.

Estarás conmigo, tu oración será toda mi elección.

Si vienes, todas las noches caben en una lámpara de aceite.

Si estás conmigo, me reiré.

Cariño, lloras, no necesitas agua

Susurras, hasta el sultán sordo oye

Enseñas hombría, el hábito más incorregible

Tienes la intención, siempre que toda la congregación obedezca

Grita allí, un alma muere aquí

Solo sopla un respiro, el pájaro pierde su dirección

Tu fuego arde, no queda gota de agua en el lago

Tu luz es un águila de una sola vez