De Achtervolging - Brainpower

Verdomme hoe kwam hij m’n huis in, kwam hij me thuis in

Eerst was m’n leven als geluid digitaal, maar nou zit er volop ruis in

Emoties overhoop zoals de spullen in de kamer

M’n helderheid wordt vager door het continu gehamer, in m’n bovenkamer

Ik moet nu zoeken naar een uitweg

Zie het leven als een raam;

straks is m’n ruit weg

Ontsnappen vol gesnapte woorden maar ik snap het niet

Proberen grip te krijgen maar ik vat het niet, en zag het niet

Ook al zie ik het nu voor me staan

Ongeacht het hoe en waarom: ik heb het niet gedaan

Het is een misverstand, ik kom er vast wel later op

Maar speel nu echt geen spel want m’n leven staat erop

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Daar sta ik dan, daar ga ik dan

Naar buiten door de achterdeur met in m’n achterhoofd een zacht gezeur

M’n woede-meter slaat uit, ik ren de straat uit

M’n aura straalt waarschijnlijk, wanhoop en haat uit: wat maakt het uit ?!

Verloor 'm even uit het oog bij de Waag

En spring een gat in de lucht, als de ozonlaag

'k Hoop dat het goed gaat en prent me in: «ik val niet op»

Via de Bloedstraat, gauw de Wallen op

Al die sexshops en snackbars, ik zie ze langsflitsen

En moet m’n enkels dissen door een junk die staat te pissen

Laat de politie gissen, als ze toch eens wisten

En word vertraagd door een groep vragende toeristen

Laat me niet kisten, zig-zaggend langs de rooie lichten

Zie geile wichten en verbitterde gezichten

De Damstraat in, hou er de tred en de maat in

Ren naar het Nest en ga aan het einde rechts

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

(Brainpower)

Na de ontkenning, de woede over moord in koelen bloede

Begint het compromis in m’n achterhoofd te broeden

Op m’n hoede, zet ik de tred voort, maar word gestoord

Door te denken;

misschien gaat het nu, zoals het hoort

Zou de taak dan het verlossen uit m’n lijden zijn

Anoniem de straat door naar het Leidseplein

Het zit niet mee en wie niet weg, yo die is gezien

Miste de twee, jah whatever, ik neem de tien

Totdat die bij de allerlaatste halte staat

Het gaat maar al te traag en sprint nu door de, van Hallstraat

Shit daar is ie weer !

Nu weet ik dat het menens is

Één-na-laatste links, naar de eerste, Keuchenius

En zwetend nat als pis, ben ik zoveel maar ik kan niks

Over de brug, langs de nieuwbouw richting Marnix-

Straat, in de Zwagenhave de Staaf vraag ik me af hoe het nu verder gaat

De achtervolging, er is geen uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, voor iemand die m’n leven wil ontnemen

Achtervolging, zonder uitweg, waar moet ik heen samen

Met paranoia, voel ik me hels alleen

Hou altijd voet bij stuk maar nu neem ik echt de benen

Op de vlucht, vlucht, vlucht.

(Brainpower)

In m’n hoofd begint van alles te spelen

Als een rommelige jamsessie

Maar bovenaan professie staat toch echt depressie

M’n doorzetten wordt beproefd maar doorstaat de test niet

Hoe kom ik toch in deze beerput, ik rook de mest niet

Ben doodsbenauwd en leer gelijkertijd een levenslessie

Feiten snijden mij aan alle zijden;

maar of ik het mes zie

Dat is de grote vraag, m’n eigen dood is het motief

Dat staat als een statief, de rest is relatief

Maar ik moet door naar de Jordaan, zal wel volstaan

Intuïtie heerst bij mijn gehoororgaan als onderdaan

En ook al is het vast de paranoia, die verder werkt

M’n instinct is net te sterk dus ga linksaf bij de Westerkerk

Er hangt een stank in m’n ziel, daarachter een gesuis

Levensdrang achteruit, en geestelijk languit

Ik zie der vast bang uit, keek even achterom bij 't Anne Frank-huis

En de gestalte zag er rank uit

Ik weet niet eens of het een zij of een hij is

Maar de wens die nu bij mij is, is dat God nu aan mijn zij is

Rechtdoor, rechtsaf, linksaf, over de brug

Gauw twee straten verder, yo daar heeft ie niet van terug

Met flashbacks in m’n hoofd bij het zien van Multatuli op de Singel

Met geliefden in de zomermaand van juli

Maar ben gauw weer wakker, het is m’n droom die uitgaat

En kom d’r achter: ik sta midden in de Spuistraat

Ik moet weg, uit deze volle steeg

Richting de Dam langs de Magna Plaza, eerst door de Molsteeg

En tot mijn grote verbazing en irritatie

Wordt mijn angst en frustatie nu omgezet in acceptatie

De ene stem zegt «Je bent niet wijs!», de andere «Hoezo?»

Achter me het paleis en rechts Madame Tussaud

Alles slomo, m’n ogen open en m’n hoofd omhoog

Ik spreid m’n armen sloom en met een hele grote boog lopen mensen om me heen

Ik voel me opgefokt en goed en met een zotte gloed, kijk ik m’n lot tegemoet

Niet wetend of ik hieraan fout of goed doe, doet het er toe

Is er meer in het spel, is het voodoo?

Of zijn het engelen die zingen

Ik val om, en hoor een opera beginnen

Maldita sea, ¿cómo entró en mi casa? ¿Entró en mi casa?

Mi vida como sonido fue digital al principio, pero ahora está llena de ruido.

Emociones en confusión como las cosas en la habitación

Mi claridad se empaña por el martilleo continuo en mi cuarto de arriba

Ahora tengo que buscar una salida.

Ve la vida como una ventana;

pronto mi ventana se habrá ido

Escape lleno de palabras rotas pero no lo entiendo

Tratando de agarrarme pero no lo entiendo y no lo vi

A pesar de que puedo verlo frente a mí ahora

Independientemente de cómo y por qué: no lo hice

Es un malentendido, probablemente lo abordaré más tarde.

Pero no juegues un juego ahora porque mi vida está en eso

La persecución, no hay salida, ¿dónde debo ir juntos?

Con paranoia, me siento solo en el infierno

Siempre mantente firme, pero ahora realmente me quito las piernas

En la carrera, de alguien que quiere quitarme la vida

(poder mental)

Ahí estoy, ahí voy

Salí por la puerta trasera con un suave gemido en el fondo de mi mente

Mi medidor de ira está latiendo, corro por la calle

Mi aura probablemente irradia desesperación y odio: ¡¿a quién le importa?!

Perdí la vista en el Waag por un tiempo

Y saltar un agujero en el aire, como la capa de ozono

Espero que me vaya bien y me imprima: «No destaco»

A través de Blood Street, rápidamente hacia el Barrio Rojo

Todos esos sex-shops y snack bars, los veo pasar

Y tener que disentir mis tobillos por un yonqui que está meando

Deja que la policía adivine, si supieran

Y es retrasado por un grupo de turistas que preguntan.

No me dejes estrellarme, zigzagueando más allá de las luces rojas

Ver pesas cachondas y caras amargas

Entra en Damstraat, mantén la taca y el mate

Corre al nido y ve a la derecha al final.

La persecución, no hay salida, ¿dónde debo ir juntos?

Con paranoia, me siento solo en el infierno

Siempre mantente firme, pero ahora realmente me quito las piernas

En la carrera, de alguien que quiere quitarme la vida

Persecución, sin salida, ¿adónde debo ir juntos?

Con paranoia, me siento solo en el infierno

Siempre mantente firme, pero ahora realmente me quito las piernas

En la carrera, de alguien que quiere quitarme la vida

(poder mental)

Después de la negación, la rabia por el asesinato a sangre fría

El compromiso comienza a meditar en el fondo de mi mente

Cauteloso, continúo mi paso, pero soy interrumpido.

Al pensar;

tal vez las cosas van como deberían ahora

¿Sería entonces la tarea sacarme de mi miseria?

Anónimo calle abajo a Leidseplein

No es fácil y quien no se ha ido, se le ha visto

Perdí los dos, sí lo que sea, me quedo con los diez

Hasta que está en la última parada.

Todo es demasiado lento y ahora corre a toda velocidad por la van Hallstraat.

¡Mierda, ahí está otra vez!

Ahora se que es serio

Penúltimo a la izquierda, al primero, Keuchenius

Y sudando mojada como la orina, estoy demasiado pero no puedo hacer nada

Al otro lado del puente, pasando el nuevo edificio en dirección a Marnix-

Straat, en de Zwagenhave de Staaf Me pregunto cómo seguirán las cosas ahora

La persecución, no hay salida, ¿dónde debo ir juntos?

Con paranoia, me siento solo en el infierno

Siempre mantente firme, pero ahora realmente me quito las piernas

En la carrera, de alguien que quiere quitarme la vida

Persecución, sin salida, ¿adónde debo ir juntos?

Con paranoia, me siento solo en el infierno

Siempre mantente firme, pero ahora realmente me quito las piernas

Huyendo, huyendo, huyendo.

(poder mental)

Todo empieza a jugar en mi cabeza

Como una jam session desordenada

Pero en la cima de la profesión está realmente la depresión.

Mi perseverancia es probada pero no pasa la prueba

Como me meto en este pozo negro, yo no fumo el estiércol

Estoy aterrorizado y aprendo una lección de vida al mismo tiempo.

Los hechos me cortan por todos lados;

pero si veo el cuchillo

Esa es la gran pregunta, mi propia muerte es el motivo

Que se para como un trípode, lo demás es relativo

Pero tengo que seguir hasta el Jordaan, eso será suficiente.

La intuición reina en mi órgano del oído como sujeto

E incluso si es probable que sea la paranoia, que sigue funcionando

Mi instinto es demasiado fuerte, así que gira a la izquierda en Westerkerk.

Hay un hedor en mi alma, detrás de él un silbido

Impulso de la vida al revés, y mentalmente estirado

Debo parecer asustado, miré hacia atrás a la Casa de Ana Frank.

Y la figura parecía esbelta.

Ni siquiera sé si es ella o él.

Pero el deseo que está conmigo ahora es que Dios ahora está a mi lado

Siga recto, gire a la derecha, gire a la izquierda, cruce el puente

Rápido a dos calles, no se va a volver de eso

Con flashbacks en mi cabeza cuando vi Multatuli en de Singel

Con los seres queridos en el verano mes de julio

Pero despierta pronto, es mi sueño hecho realidad

Y descúbrelo: estoy parado en medio de Spuistraat

Necesito salir de este callejón lleno de gente.

Dirija la presa a lo largo de Magna Plaza, primero a través de Molsteeg

Y para mi gran sorpresa e irritación

¿Mi miedo y frustración ahora se convertirán en aceptación?

Una voz dice «¡No eres sabio!», la otra «¿Por qué?»

Detrás de mí el palacio y Madame Tussaud a la derecha

Todo lento, mis ojos abiertos y mi cabeza en alto

Extendí mis brazos perezosamente y la gente me rodeó con un arco muy amplio

Me siento comprado y bueno y con un brillo loco, enfrento mi destino

Sin saber si lo estoy haciendo bien o mal, importa

¿Hay más en el juego, es vudú?

¿O son los ángeles cantando?

Me caigo y escucho comenzar una ópera