Tweezaamheid - ABN

Nooit gedacht dat ik je zou missen,

nu dat je weg bent,

Het leven is verloren lopen als je denkt dat je de weg kent,

En ik besef dat het niet lukte maar toch is er dat gevoel,

Draait altijd om details als je weet wat ik bedoel

Al dat nachtelijk gewoel en in m’n eige huis verdwaalde,

Discussies die we hadden herhalen en herhalen,

Eindeloze malen, ik wil je niet meer missen,

Dat gemis maakt me ziek maar je valt echt nie te wissen,

En als tatoeage inkt liet je een blijvende indruk,

Mijn geest is verminkt, hersen schroeien als biefstuk

En als iets mislukt raap jezelf bij elkaar,

maar ik mis iets z’n stuk, dus ik zoek er naar

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Wil je dansen met verlangen, of stilstaan bij je leven,

Ben je int verleden blijven hangen, en ist daar dan bij gebleven,

Heb je mij daar verdreven en dan geschreven wat er paste,

Lussen zonder laste maar de diamand die kraste,

En dromen zijn als glas, als ze breken snijdt het, neem een slokje van mij

pak je glas en smijt het, stuk op je radeloosheid, twijfels en ambitie

liefde is blind huhú tis goed dat ik je niet zie,

ken jij het blinde verlangen van de huilende clown,

ik blijf trots lopen al ben ik een beetje down,

met aan m’n knokels bloed en aan m’n tanden colgate,

je was het dichtste dat ik ooit kwam bij een soulmate.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Lees tussen de lijnen, van mijn onverstuurde brieven

Der staat dat narcisme cement is van de liefde,

Maar als dat de waarheid is, waarom vallen al mn muren,

Moet ik bouwen steen per steen volgens de vaste procedure,

Ik pieker overuren en dan werd het tastbaar,

Euh ik haat je echt niet, nee ik ben je eerder dankbaar voor je tijd

Je lichaam en als de rest dat je deelde onze gesprekken, smsjes de kinky

Shit die je mailde waar je met je neus op ziet dat kan je niet naar waarde

schatten

Maar met een beetje afstand, valt het wel te vatten

Tis raar hoe alles verandert, als ge het nog es bezie

Wat het tweezaamheid maar de mogelijke chemie:

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Oude liefde roest, maar het kost wat tijd,

Er is altijd dat gemis, verlangen naar tweezaamheid.

Nunca pensé que te extrañaría

ahora que te has ido

La vida se pierde cuando crees que sabes el camino,

Y me doy cuenta de que no funcionó, pero existe ese sentimiento,

Siempre sobre detalles si sabes a lo que me refiero

Todo ese bullicio nocturno y perdido en mi propia casa,

Las discusiones que tuvimos se repiten y se repiten,

Tiempos interminables, ya no quiero extrañarte,

Esa pérdida me enferma, pero realmente no se puede borrar,

Y como tinta de tatuaje dejaste una impresión duradera,

Mi mente está mutilada, el cerebro abrasador como un bistec

Y si algo falla, levántate,

pero me falta algo, así que lo estoy buscando

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

¿Quieres bailar con el deseo, o morar en tu vida,

¿Te has quedado en el pasado y luego te has quedado con él?

¿Me llevaste allí y luego escribiste lo que encajaba,

Bucles sin carga sino el diamante que rayaba,

Y los sueños son como el cristal, cuando se rompen corta, toma un sorbo de mi

toma tu copa y tirala, aplasta tu desesperacion, dudas y ambicion

el amor es ciego huhú que bueno que no te veo,

conoces el anhelo ciego del payaso llorón,

Sigo caminando con orgullo aunque estoy un poco deprimido,

con sangre en los nudillos y colgate en los dientes,

Fuiste lo más cerca que estuve de un alma gemela.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

Leer entre líneas, de mis cartas no enviadas

Dice que el narcisismo es cemento de amor,

Pero si esa es la verdad, ¿por qué se derrumban todos mis muros,

¿Tengo que construir ladrillo por ladrillo según el procedimiento fijado,

Me preocupo horas extras y luego se volvió tangible,

Euh, realmente no te odio, no, estoy bastante agradecido por tu tiempo.

Tu cuerpo y el resto compartiste nuestras conversaciones, mensajes de texto

Mierda que mandaste por mail que ves con la nariz no lo puedes valorar

para estimar

Pero con un poco de distancia, se entiende.

Es extraño como todo cambia, si lo miras

Qué la dualidad sino la posible química:

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.

El viejo amor se oxida, pero toma algo de tiempo,

Siempre existe esa carencia, el anhelo de dos.