Aşk Ateşi -

Aşk ateşi en sert çeliği dahi eritir

Unutma: Tüm sayıları «bir» meydana getirir

Ser vermeyene can sır tutana verilir

Yâri sevene birdir bâtın ve zâhir

Gözümde fâni şan, şöhret ve para

İki hecemle verdim ateşe seni uzak dur meydana

Kelle elde yürür aşık düşünmez kâr zarar

Ben deyişlerle meşk ederim, sen batıyı kopyala

Eskiler der ki: «Evlat alem sende dürülü.»

Şimdikilerin gözleriyse Dünya ile bürülü

Ruhunu satan geçici mutlulukla sömürülür

Uyandığında çok geç olur çünkü bedeni gömülür

Bu yüzden demişler: «Ölmeden önce öl.»

Su içtiğim yer okyanus, ben sadece bir göl

Gerçeği gör, küresel manipülasyon

İnsanlık savaşta, hâlâ görme halüsinasyon

Ah, yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yolumun yakıtı dert, kabul ettik, eyvallah

Bu Dünya rahat yeri değil imiş, amenna

İster miydim ben de herkes gibi boş vermeyi

Kolayı seçip davamdan vaz geçmeyi?

Yollarıma çakıllar serdim güneşten koparıp

«Canım yandı.»

demedim, yürüdüm gözümü kapatıp

Cesaretin yoksa dön peşimi bırakıp

Korkaktan yoldaş olmaz, önce gel kanını akıtıp

Her satır gebe beklediğim o günlere

Mısralar anlatıyor hâlimi konsantre

Hatta şiirler ki konuşmaktan etkili

Ben yazarken sözlerimi yeryüzü titremeli

Dert akar, kalem yazar

Başımda türlü travmalar

Hüzün makamı akorlar

Hatıralardan satırlar

Ah, yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

Yâr, tutarım içimde yaşlarımı

Bu rüzgâr, bitirir bu savaş barışlarımı

Beni al, tükenirken takatim

Sonu var sabrın, kırılırken tuttuğum dallarım

El fuego del amor derrite hasta el acero más duro

Recuerda: Todos los números forman "uno"

Al que no da la vida, se le da la vida al que guarda en secreto

Lo interior y lo exterior son lo mismo para el que ama

En mis ojos, gloria fugaz, fama y dinero

Te pongo en el fuego con dos sílabas, aléjate de la plaza

La cabeza camina de la mano, el amor no piensa, ganancias y pérdidas.

Practico refranes, tu copias al oeste

Los antiguos dicen: "Hijo, el mundo está envuelto en ti".

Los ojos del presente se tapan con el mundo

Explotado por la felicidad temporal que vende tu alma

Cuando se despierta es demasiado tarde porque su cuerpo está enterrado.

Por eso decían: "Muere antes de morir".

El océano donde bebo agua, solo soy un lago

Ver la verdad, manipulación global

La humanidad está en guerra, todavía alucinando al ver

Oh querido, guardo mis lágrimas dentro

Este viento, esta guerra acaba con mi paz

Llévame, me estoy desgastando

La paciencia tiene un final, las ramas que sostengo mientras las rompo

Cariño, guardo mis lágrimas dentro

Este viento, esta guerra acaba con mi paz

Llévame, me estoy desgastando

La paciencia tiene un final, las ramas que sostengo mientras las rompo

El combustible de mi camino son los problemas, aceptamos, gracias.

Este mundo no es un lugar cómodo, amenna

¿Me gustaría rendirme como todos los demás?

¿Elegir el camino fácil y renunciar a mi caso?

Puse guijarros en mis caminos, los arranqué del sol

"Duele."

No dije, caminé y cerré los ojos.

Si no tienes el coraje, date la vuelta y déjame

Un cobarde no se convierte en camarada, primero ven y derrama tu sangre

A esos días en que esperaba cada línea embarazada

Los versos cuentan, estoy concentrado

Incluso poemas que son más efectivos que hablar

La tierra debe temblar mientras escribo mis palabras

Los problemas fluyen, la pluma escribe

Todo tipo de traumas en mi cabeza

acordes de tristeza

lineas de recuerdos

Oh querido, guardo mis lágrimas dentro

Este viento, esta guerra acaba con mi paz

Llévame, me estoy desgastando

La paciencia tiene un final, las ramas que sostengo mientras las rompo

Cariño, guardo mis lágrimas dentro

Este viento, esta guerra acaba con mi paz

Llévame, me estoy desgastando

La paciencia tiene un final, las ramas que sostengo mientras las rompo